ارتباط بین هوش عاطفی با سبک رهبری تحول‌آفرین مدیران ادارات ورزش و جوانان استان قم

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس‌ارشد، مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت ‌بدنی، دانشگاه ارومیه، ارومیه ، ایران

2 دانشیار، مدیریت ورزشی، گروه تربیت ‌بدنی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

3 . دانشجوی ارشد، مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت ‌بدنی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

چکیده

 
یکی از نظریه­های نوین در زمینۀ رهبری سازمانی، رهبری تحول­آفرین است. رهبران تحول­آفرین اثربخشی را به کارایی ترجیح می­دهند و سعی می­کنند با توجه به روحیات خود و کارکنان، از منابع انسانی سازمان بهره­مند شوند. هوش هیجانی نیز، یکی از مفاهیم تازۀ حیطۀ روابط کارکنان و مدیران است که توانایی افراد را در شناخت و کنترل هیجانات در خود و دیگران می­سنجد. در این پژوهش با توجه به تعداد کم جامعۀ آماری، کل جامعه به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. بنابراین روش نمونه­گیری  تمام­شمار است. نمونۀ آماری63 مدیر (فوقانی، میانی و عملیاتی) ادارات ورزش و جوانان استان قم است که با استفاده از دو پرسشنامۀ استاندارد هوش عاطفی سیبری شرینگ و پرسشنامۀ سبک رهبری تحول­آفرین ارزیابی شدند. پس از تأیید ابزار اندازه­گیری توسط استادان و تعیین پایایی آنها توسط آلفای کرونباخ، به‌ترتیب 94/0 و 93/.، داده‌های به‌دست‌آمده با استفاده از آزمون­های کولموگروف اسمیرنوف یک‌نمونه­ای، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه در سطح معنا­داری 05/0 P≤ تجزیه‌وتحلیل شد. نتایج حاکی از وجود رابطۀ­ بین هوش عاطفی و سبک رهبری تحول‌آفرین در مدیران ادارات ورزش و­ جوانان استان قم است. همچنین تحلیل رگرسیون چندگانه به روش گام‌به‌گام نشان داد که از میان عناصر پنج­گانۀ هوش عاطفی دو جزء همدلی و خودآگاهی قادر به توضیح تغییرات در رهبری تحول­آفرین هستند. بنابراین اگر مدیران سازمان‌های ورزشی از یک سیستم ارزشیابی مدیریتی و عاطفی به‌عنوان قسمتی از فرایند و سیستم استخدام و مدیریت سازمان استفاده کنند، می­توانند بهره‌وری سازمان خود را افزایش دهند.

کلیدواژه‌ها


. آقایار، سیروس؛ شریفی درآمدی، پرویز (1386). هوش عاطفی، کاربرد هوش در قلمرو هیجان، چ دوم، انتشارات سپاهان، ص 103 – 90.

2. اسدی، جوانشیر (1383). بررسی رابطۀ بین هوش هیجانی، فرسودگی شغلی و سلامت روان کارکنان شرکت ایران خودرو. پایان‌نامۀ کارشناسی‌ارشد، دانشگاه روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی، ص 37- 32.

3. اکبرزاده، نسرین (1383). هوش هیجانی: دیدگاه سالوی و دیگران، چ دوم، تهران: سمت، ص 100- 88.

4. الوانی، سید مهدی (1373). مدیریت عمومی، تهران: نشر نی، ص­63.

5. ترابی، منوچهر (1382). بررسی رابطۀ بین هوش هیجانی و عملکرد مدیران میانی گروه هتل‌های هما، پایان‌نامۀ کارشناسی‌ارشد، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، ص 21-9.

6. جلالی، سید احمد (1381). «هوش عاطفی»، فصلنامۀ تعلیم و تربیت، سال هجدهم، ش 1 و 2، بهار و تابستان 1381، شمارۀ مسلسل 70-69، ص 105 - 89.

7. خوشبختی، جلیل (1383). طراحی و تبیین مدل سه‌بعدی سبک رهبری، کیفیت زندگی کارکنان و اثربخشی مدیران دانشکده‌ها و گروه‌های آموزشی تربیت بدنی دانشگاه‌های دولتی کشور، رسالۀ دکتری، دانشگاه تهران، ص 29- 15.

8. عابدی جعفری، حسن؛ مرادی، محمد (1384). «بررسی رابطۀ بین هوش عاطفی و رهبری تحول‌آفرین»، دانش مدیریت، 70، ص 80-63.

9. عبداللهی، حیدر (1388). ارتباط بین هوش هیجانی با سبک رهبری مدیران واحدهای دانشگاهی تربیت ­بدنی(دولتی) شهر تهران، پایان­نامۀ کارشناسی‌ارشد، دانشکدۀ تربیت­ بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، ص 22-8.

10. فرهنگی، علی‌اکبر؛ فتاحی، مهدی، واثق، بهاره؛ نرگسیان، عباس (1388). «هوش پیش­بینی‌کنندۀ رهبری تحول‌آفرین: بررسی روابط میان هوش معنوی، هوش عاطفی و رهبری تحول‌آفرین»، فصلنامۀ علوم مدیریت ایران، سال چهارم، ش 15، ص 75-31.

11. کبیری، قاسم (1375). مدیریت رفتار سازمانی، انتشارات قلم، ص 30.

12. ---------- (1378). مدیریت رفتار سازمانی، مؤسسۀ انتشارات جهاد دانشگاهی، ص 57.

13. کریمی شهری، مینا (1385). «بررسی روابط بین هوش هیجانی و سبک رهبری مدیران مدارس راهنمایی و متوسطۀ ناحیۀ 5 آموزش پرورش شهر مشهد»، پژوهش‌های تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنورد، ش 8، ص 151-132.

14. کیوانلو، فهیمه؛ کوشان، محسن؛ سید احمدی، محمد (1389). «رابطۀ هوش هیجانی و سبک رهبری»، مجلۀ دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی سبزوار، دورۀ هجدهم، ش 1، ص 54-47.

15. گلمن، دانیل؛ بویاتزیس، ریچارد؛ و مک کی، آن نی (1384). «رهبریاصیل :محرکپنهان عملکرد برتر»، ترجمۀ محمود احمدپور، گزیدۀ مدیریت، ش 16، ص 31-22.

16. مرادی، محمد (1384). بررسی رابطۀ هوش عاطفی و رهبری تحول‌آفرین در شرکت البرز ایران، پایان‌نامۀ کارشناسی‌ارشد، دانشکدۀ مدیریت، دانشگاه تهران، ص 24 – 13.

17. مرتضوی، سعید؛ ناظمی، شمس‌الدین؛ محمودی فخرآبادی، صادق (1384). بررسی رابطۀ بین هوش عاطفی و سبک رهبری:(تحول بخش-مبادله‌ای)، ص 190-167.

18. ملازمیان؛ محمدحسین، صیدی، معصومه؛ کریمی، هادی (1391). «رابطۀ بین هوش عاطفی مدیران پرستاری با سبک رهبری تحول‌آفرین آنان»، فصلنامۀ مدیریت پرستاری، سال اول، دورۀ اول، ش 2، ص 69-64.

19. موغلی، علی­رضا. (1382). «طراحی الگوی رهبری تحول­آفرین در سازمان­های اداری ایران»، دانش مدیریت 62، ص 100-77.

20. میری،ویدا؛ نوه ابراهیم، عبدالرحیم (1379). نوآوری در مدیریت دانشگاهی، انتشارات مؤسسۀ پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی.

21. هاشمی، نظام؛ صادقی، محمد صدیق؛ شکیب، مهدی؛ قنبری، علی (1392). «رابطۀ هوش هیجانی با عملکرد مدیران راهور تهران بزرگ»، مطالعات مدیریت بر آموزش انتظامی، ش سوم (پیاپی23)، سال ششم، ص 93-68.

22. یعقوبی، نورمحمدی؛ اورعی یزدانی، بدرالدین؛ مقدمی، مجید (1388). «بررسی رابطۀ بین هوش عاطفی و سبک رهبری تحول‌آفرین»، پژوهشنامۀ مدیریت اجرایی، علمی-پژوهشی، سال نهم، ش 1 (پیاپی33)، ص 144-120.

23. Amram, Y. (2005). Intelligence beyond IQ: the contribution of emotional & spiritual intelligences to effective business leadership. Institute of transpersonal psychology, pp 70-73.

24. Bass, B.M. (1997). Does thetransactional-transformational leadership paradigm transcend organizational & national boundareis? American psycholgist, pp 52-67.

25. Barling, J. ; Slater, F. and Kelloway, E. K. (2000). Transformational leadership and emotional intelligence: and exploratory study, Leadership and Organization Development Journal, Vol. 21, No. 3:PP157-161.

26. Brown, F. W. and Bryant, S. E. and Reilly, M. D. (2006). Does emotional intelligence- as measured by the EQI-influence transformational leadership and/or desirable outcomes? Leadership & Organization Development Journal, Vol. 27, pp. 330-351.

27. Cacioppe, R. (1997), Leadership moment by moment! Leadership and Organization Development Journal, Vol. 18, No. 7: pp 335-345.

28. Cherniss, C. (2000). Emotional intelligence: What it is and why it matters, Annual meeting of the society for industrial and organizational psychology, New Orland, LA, April 15. P 27.

29. Dionne S.DT Yammario F J. Transformational leadership and team performance. J hange. 2004: 17(2): PP 171-93

30. Goleman d. (1998). Working with emotional intelligence. New York: Bantam,pp 43-115.

31. Goleman, d. (1995) Emotional intelligence. New York: Bantampp, 130-165.

32. Hartsfield, M. (2003). The Spirit of Transformational Leadership: Emotions or Cognition?. Annual conference of Christian Business Faculty Association, 1-31

33. Hein, S. (2004), Short definition of emotional intelligence, Emotional Intelligence Homepage18.

34. Higgs, M. (2003), How can we make sense of leadership in the 21st century? Leadership and Organization Development Journal, Vol. 24, No. 5: pp 273-284.

35. Hunt Niegle & Evance Dee, Predicting Traumatic Stress Using Emotional Intelligence, Behavior Research and Therapy, Vol 24, 2004, pp 791-798.

36. Mayer, J., Salovey, P. and Carso, D. (2000). “Emotional intelligence as zeitgeist, as personality and as a mental ability, in bar – on and parker (eds), the handbook of emotional intelligence”., Jossey – Bass, New York, pp 210-231.

37. Palmer, B., Walls, M., Burgess, Z. & Stough, C. ( 2000 ). Emotional Intelligence & Effective Leadership, Leadership & Organization Development Journal, 22(1), 5-10.

38. Rosete, David (2005), "Emotional Intelligence and its Relationship with Workplace", leadership and Organization Development Journal, pp 26 - 28.

39. Sivanathan, Niroshaan and Fekken, G.Cynthia. (2002) Emotional intelligence, moral reasoning and Transformational leadership and Organization development», journal, Vol.23, No.4, p.198-204.

40. Wong, C & Law, K (2002). The effects of leader & follower emotional intelligence on performance & attitude: An exploratory study. Leadership Quarterly, 13(3), 243-274.