تعیین رابطة بین خودکارامدی و مراحل تغییر رفتار تمرینی در دانشجویان

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی دانشگاه پیام نور مشهد

2 دانشجوی مقطع دکتری مدیریت ورزشی دانشگاه تربیت مدرس تهران

3 کارشناس ارشد تربیت بدنی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده

هدف از انجام این پژوهش، تعیین رابطة‌ میان خودکارامدی و مراحل تغییر رفتار تمرینی در دانشجویان است و در نظر دارد احتمال تغییر رفتار تمرینی را نیز از طریق خودکارامدی، سازة کلیدی تئوری شناختی اجتماعی باندورا پیش‌بینی کند. به این منظور دو مقیاس مراحل تغییر رفتار تمرینی (کاردینال، 1997) و خودکارامدی تمرین ساخته‌شده توسط مک الی (1993) در اختیار 560 دانشجو (294 دانشجوی پسر و 266 دانشجوی دختر) غیر رشتة تربیت بدنی دانشگاه فردوسی مشهد قرار گرفت. روایی محتوایی پرسشنامه‌ها توسط متخصصان و ثبات درونی مقیاس خودکارامدی نیز در مطالعة مقدماتی با آلفای کرونباخ 76/0 تعیین شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون همبستگی اسپیرمن، t گروه‌های مستقل، تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تحلیل رگرسیون گام به گام استفاده شد. براساس یافته‌های پژوهش، بین خودکارامدی تمرینی دانشجویان با مراحل تغییر رفتار تمرینی آنان رابطة معنی‌داری وجود دارد (01/0P<). ضمن اینکه از طریق خودکارامدی می‌توان احتمال تغییر مرحلة رفتار تمرینی دانشجویان را نیز پیش‌بینی کرد.

کلیدواژه‌ها