تعیین رابطة بین خودکارامدی و مراحل تغییر رفتار تمرینی در دانشجویان

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی دانشگاه پیام نور مشهد

2 دانشجوی مقطع دکتری مدیریت ورزشی دانشگاه تربیت مدرس تهران

3 کارشناس ارشد تربیت بدنی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده

هدف از انجام این پژوهش، تعیین رابطة‌ میان خودکارامدی و مراحل تغییر رفتار تمرینی در دانشجویان است و در نظر دارد احتمال تغییر رفتار تمرینی را نیز از طریق خودکارامدی، سازة کلیدی تئوری شناختی اجتماعی باندورا پیش‌بینی کند. به این منظور دو مقیاس مراحل تغییر رفتار تمرینی (کاردینال، 1997) و خودکارامدی تمرین ساخته‌شده توسط مک الی (1993) در اختیار 560 دانشجو (294 دانشجوی پسر و 266 دانشجوی دختر) غیر رشتة تربیت بدنی دانشگاه فردوسی مشهد قرار گرفت. روایی محتوایی پرسشنامه‌ها توسط متخصصان و ثبات درونی مقیاس خودکارامدی نیز در مطالعة مقدماتی با آلفای کرونباخ 76/0 تعیین شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون همبستگی اسپیرمن، t گروه‌های مستقل، تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تحلیل رگرسیون گام به گام استفاده شد. براساس یافته‌های پژوهش، بین خودکارامدی تمرینی دانشجویان با مراحل تغییر رفتار تمرینی آنان رابطة معنی‌داری وجود دارد (01/0P<). ضمن اینکه از طریق خودکارامدی می‌توان احتمال تغییر مرحلة رفتار تمرینی دانشجویان را نیز پیش‌بینی کرد.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The Relationship between Self-Efficacy and the Stages of Exercise Behavior Changes in University Students

نویسندگان [English]

  • ELHAM KARIMI TORGHABE 1
  • reza shaji 2
  • marjan adel 3
  • jafar mohamadi 3

چکیده [English]

The aim of the present research was to explore the relationship between exercise self-efficacy (ES) and the stages of exercise behavior changes (EBC) in university students and to predict their exercise behavior changes through self-efficacy, the key structure of Bandura’s social cognitive theory. For this purpose, EBC questionnaire (Cardinal, 1997) and ES questionnaire were randomly distributed among 560 students (294 males and 266 females) who majored in fields other than physical education at Ferdowsi University of Mashhad. The content validity of these questionnaires was confirmed by experts and the internal consistency of the ES questionnaire proved to be 0.76 in a pilot study. The data were analyzed by Spearman correlation coefficient, independent t, ANOVA and stepwise regression tests. The results showed a significant relationship between the ES and the EBC (P<0.01). Also, the stages of exercise behavior changes could be predicted through exercise self-efficacy (ES).

کلیدواژه‌ها [English]

  • Exercise Behavior
  • Self-Efficacy
  • Students.