مدل توسعۀ ورزش ایران با تأکید بر ذی‌نفعان، رویه‌ها و فرایندها

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دانش‌آموختة دکتری، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

چکیده

هدف تحقیق حاضر طراحی مدل توسعۀ ورزش ایران با تأکید بر ذی‌نفعان، رویه‌ها و فرایندها در ایران بود. در این پژوهش از روش تحقیق کیفی و مبتنی بر تئوری داده‌بنیاد استفاده شد. برای گردآوری اطلاعات از نمونه‌گیری گلوله‌‌برفی و مصاحبه­های نیمه‌ساختاریافته با 15 نفر از نخبگان آگاه به موضوع استفاده شد. داده‌های به‌دست‌آمده، به روش کدگذاری نظریة مبنایی با رویکرد ساخت‌گرا که چارمز (2006) معرفی کرده است، تجزیه‌وتحلیل شد. به این ترتیب کدگذاری در دو مرحلة کدگذاری اولیه و متمرکز انجام گرفت. سپس از کدگذاری نظری برای فرم بخشیدن به کدهای متمرکز استفاده شد. بازرسی ادواری اطلاعات و کدهای به‌دست‌آمده به‌منظور اطمینان از صحت آنها توسط محقق انجام گرفت. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد با توجه به رویکرد سیستمی، مدل توسعۀ ورزش ایران دارای پنج بخش ورودی شامل ذی‌نفعان (کلان، میانی و خرد) و رویه‌ها‌ (توسعۀ سامانة انسانی، توسعۀ مدیریت، توسعۀ نظام مالی، توسعۀ تجهیزات و تسهیلات، توسعۀ فرهنگی، توسعۀ نهادی، ترویج، توسعۀ سیستم رقابت.)، پردازش شامل سه فرایند جذب، نگهداری (نگهداری استعداد، نگهداری مشارکت ورزشی جامعه) و پرورش، خروجی شامل پیامدهای فرهنگی – اجتماعی، پیامدهای اقتصادی و پیامدهای سیاسی، نظام بازخور یا همان نظام کنترل و ارزشیابی و در نهایت محیط شامل بسترهای فرهنگی – اجتماعی، اقتصادی و سیاسی - حقوقی است. به‌نظر می‌رسد ‌برای توسعۀ مؤثر ورزش در کشور نیاز است ابتدا ذی‌نفعان کلان از جمله دولت و حاکمیت سیاست‌های صحیح و لازم را در این زمینه اتخاذ کنند و سازمان‌هایی که به‌طور مستقیم و غیرمستقیم در توسعۀ ورزش نقش دارند، این سیاست‌ها را در قالب رویه‌ها‌ و فرایند‌های مربوطه تعریف و عملیاتی کنند  تا به این ترتیب فرصت‌ها، ساختار و بسترهای لازم برای مشارکت‌ مصرف‌کنندگان ورزش را در قالب یک سیستم فراهم آورند.
 

کلیدواژه‌ها


1. Astle AM. “Sport development-plan, programme and practice: a case study of the planned intervention by New Zealand cricket into cricket in New Zealand [MSc]”. Ann Arbor: college of Business, Massey University; 2014.
2. Leberman S. “Elte touth sport development: newzealand team experiences of the 2007 australian youth olympic festival”. Department of management, massege university palmerston north; 2008.
3. Houlihan B. “defining sport development”. 2011b. Retrieved from: htt://www. Sportdevelopment. Info/index.phd?option=com.
4. Shilbury D, Sotiriadou KP & Green BC. “Sport development. systems, policies and pathways: An introduction to the special issue”. Sport Management Review. 2008; 11(3): 217-223.
5. Eady J. “Practical sports development”. London: Pitman; 1993.
6.Crye J. “teachings sports development”. 2009a; Retrieved from: htt://www. Sportdevelopment. Info/index.phd?option=com.
7. Bailey R, Collins D, Ford P, MacNamara A, Toms M & Gemma P. “Participant development in sport: An academic review”. 2010. Retrieved from http://www.sportscoachuk.org.
8. De Bosscher V, Sotiriadou P & van Bottenburg M. “Scrutinizing the sport pyramid metaphor: An examination of the relationship between elite success and mass participation in Flanders”. International Journal of Sport Policy and Politics; 2013, 5, 319–339. doi:10.1080/19406940.2013.806340.
9. Sotiriadou KP & Shilbury D. “Sport development in high performance sport: The process of attracting, retaining and nurturing athletes”. In P. Sotiriadou & V. De Bosscher (Eds.), Managing high performance sport (pp. 139–158). London: Routledge; 2013.
10. Sotiriadou KP. “The sport development processes in Australia” (Doctoral dissertation); 2005.
11. Hallmann K & Petry K. (2013). “Comparative Sport Development: Systems, Participation and Public Policy”. 2013; Retrieved from www.springer.com.
12. Brouwers J, Sotiriadou P & De Bosscher V. “An examination of the stakeholders and elite athlete development pathways in tennis”. European Sport Management Quarterly. 2015; 15(4), 454-477.
13. Sotiriadou KP, Shilbury D & Quick S. “The attraction, retention/transition, and nurturing process of sport development: Some Australian evidence”. Journal of Sport Management. 2008; 22, 247–272.
14. “Strategic document of the comprehensive system of physical education development in the country”.[ Physical Education Organization of the Islamic Republic of Iran (National Center for Management and Exercise of the Country) ( In Persian)] Apple Green Publishing, First Edition; 2005.
15. Majdara A, Shojaei R, Mohammadi Raouf M.[ “Sport for all Discourse in the International System (Adapting the Achievements of Sport for all of World Countries to the Approach of Developing Sport for all in Iranian Sport)” (In Persian)]. Tehran. Federation of Public Sports; 2018.
16. Saffari M, Ehsani M, Amiri M & Kouzehchian M. [“Designing a sport for All model of Iran” (In Persian)].2012; Sport Management Studies. 2012; No. 27, 87-108.
17. Charmaz K. “Constructing Grounded Theory: A Practical Guide through Qualitative Analysis”. CA: Sage Publications; 2006.
18. Skinner J & Edwards A. “Qualitative research in sport management”. Elsevier.2009.
19. Strauss AL & Corbin J .”Basics of qualitative research”. ( Vol.15). Newbury Park , CA: sage. Chicago.1990.
20. Flick U. “An introduction to qualitative research”. Sage. 2014.
21. Charmaz K. (2014). “Constructing grounded theory”.Sage. 2014.
22. Henriksen K. “The ecology of talent development in sport: A multiple case study of successful athletic talent development environments in Scandinavia”. 2010. Retrieved from: https://www.researchgate.net/publication/260278422
23. Broushki M M .”The Application of Systematic Theories to the Analysis of the Rise and Fall of Civilizations in History”. Educational Research. 2005; no. 3. Retrieved from: http://ensani.ir/fa/article/182630
24. Weerakoon R K. “Human resource management in sports: A critical review of its importance and pertaining issues”. Physical Culture and Sport. Studies and Research. 2016; 69(1), 15-21.
26. Venkateswarlu K .”Strategies for Sports Development: AVision for 2010”. Paper Presented to the Committee on Development of Sports for 2010, 1997.
27. Kim JW. “The worth of sport event sponsorship: an event study”. Journal of Management and Marketing Research. 2010; 5, Pp: 1-14.
28. Mohammed B. “Spoet development in Nigeria”. International Journal of Management and Applied Science. 2017; Volume-3. ISSN: 2394-7926. Pp. 51-59.
29. Gagne F. “Academic talent development and equity issue in gifted education”. Talent Development & Excellence. 2011; 3(1), 3-22.
30. Okakah RO & Gabriel A. “Faclities/Equipment as predictor of sport development in edo state, nigeria”. European Journal of Research in Social Sciences. 2015; 3(3).
31. El-Gilany AH, Badawi K, El-Khawaga G, Awadalla N. “Physical activity profile of students in Mansoura University, Egypt”. Eastern Mediterranean Health Journal. 2011; 17(8): 694-702.
32. Ogugua JE. “Perceived influence of electronic media on sports development in Anambra State, Nigeria”. Department of health and physical education university of nigeria. Nsukka.2013
33. Edim ME, Odok EA & Osaji NN. “The role of the media in contemporary sports development in nigeria”. Multi-Disciplinary Journal of Research and Development Perspective.2016; Volume 5, Number 1,P. 69-74.
34. Arab Normi B. [“Television and Sport in Everyday Life , An Analysis of the Connection between Media and Sport in Iran” (In Persian) ]. Sport Management. 2016; No. 4, pp. 603-589.
35. Javadipour M & Rahbari S.[ “Identification of Factors Affecting Iranian Public Sports Policy Making” (In Persian) ]. Science and Technology Policy. 2017; No. 7, pp. 76-84.
36. Rowe K, Shilbury D, Ferkins L & Hinckson E. “Sport development and physical activity promotion: An integrated model to enhance collaboration and understanding”. Sport Management Review; 2013, 16(3), 364-377.
37. Laitakari J, Vuori I & Oja P. “Is long-term maintenance of health-related physical activity possible? An analysis of concepts and evidence”. Health education research; 1996, 11(4), 463-477.
38. Nigg CR, Borrelli B, Maddock J & Dishman RK. “A theory of physical activity maintenance”. Applied psychology; 2008, 57(4), 544-560.
39. Jacob A. “Assets and modes of identification and development of talented student- athletes in selected sport disciplies in kenyan universities”. Doctoral dissertation. kenyan universities.2014.
40. Röger U, Rütten A, Ziemainz H & Hil H. “Quality of talent development systems: results from an international study”. European Journal for Sport and Society; 2010, 7(1): 7-19.
41. Asadi N, Goodarzi M, Sajjadi S, Ali Dost Ghahfarkhi A. [ “Investigating Barriers to Talent in Iranian Sports” (In Persian)]. Modern Approaches to Sport Management. 2017; Issue 5, pp. 1-6.
42. Newland B & Kellett P. “Exploring new models of elite sport delivery: The case of triathlon in the USA and Australia”. Managing Leisure. 2012; 17, 170–181. doi:10.1080/13606719.2012.674393
43.Seif Panahi Shabani J & Khatibi A. [ “Explanation and Analysis of Factors Influencing Iranian Volleyball Progress at Championship Level” (In Persian)], Journal of Sport Management and Development; 2017, No. 2, pp. 18-30.
44. Kaufman P & Wolff EA. “Playing and protesting: Sport as a vehicle for social change”. Journal of Sport and Social Issues. 2010; 34(2), 154-175.
45. Kavetsos G & Szymanski S. “National well-being and international sports events”. Journal of Economic Psychology. 2010; 31: 158-171.
46. Huang L. “Research on Effect of Beijing Post-Olympic Sports Industry to China’s Economic Development”. Energy Procedia. 2011; 5, 2097- 2102.
47. Cohen KE, Morgan PJ, Plotnikoff RC, Callister R & Lubans DR. “Fundamental movement skills and physical activity among children living in low-income communities: a cross-sectional study”. International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity. 2014; 11(1), 49.
48. Abraham R, Harris J, Auerbach j. “Human Capital Valuation in Professional Sport”. International Journal of Business, Humanities and Technology. 2013; Vol. 3 No. 3, p p: 12-21.
49. Fletcher D & Arnold RA. “Qualititative Study of Performance Leadership and Management in Elite Sport”. Journal of Applied Sport Psychology .2011; 23, PP:223-242.
50. Oja BD, Bass JR & Gordon BS. “Conceptualizing employee identification with sport organizations: Sport Employee Identification (SEI)”. Sport Management Review.2015; 18(4), 583-595.
51. Farrell L, Hollingsworth B, Propper C & Shields MA .”The socioeconomic gradient in physical inactivity in England”. CMPO. 2013.
52. Škorić S & Hodak Z. “The system of sports financing and management in the Republic of Croatia. Zbornik radova Ekonomskog fakulteta u Rijeci”. časopis za ekonomsku teoriju i praksu. 2011; 29(2), 443-464.