تبیین و تحلیل علل و پیامدهای ورود سیاسیون به ورزش ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران

2 استاد، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

چکیده

همان‌طورکه ورزش مشهور و فراگیر می‌شود، به همان اندازه دخالت سیاستمداران و حکومت‌ها در ورزش افزایش می‌یابد. هدف تحقیق حاضر، تبیین و تحلیل علل و پیامدهای ورود سیاسیون به ورزش ایران بود. کل فرایند تحقیق شامل دو مرحله است، مرحلۀ اول پژوهش، تحقیق کیفی از نوع نظریۀ برخاسته از داده‌ها (با استفاده از ابزار مصاحبه و مطالعۀ مقالات، اسناد و مدارک)، مرحلۀ دوم پژوهش، تحقیق کمی ‌از نوع توصیفی- تحلیلی (با استفاده از روش دلفی و AHP). جامعۀ آماری پژوهش عبارت بود از کلیۀ مدیران که سابقۀ حضور در هیأت رئیسه‌های وزارت ورزش و جوانان (سازمان تربیت بدنی سابق)، کمیتۀ ملی المپیک، فدراسیون‌های ورزشی به‌همراه نخبگان دانشگاهی (حداقل در سطح مدیر کل ورزش و جوانان استان سابقۀ مدیریتی داشتند) را داشتند. در مرحلۀ کیفی از نظرهای 18 نفر از افراد، در قالب 22 مصاحبه (برخی افراد بیش از یک بار مورد مصاحبه قرار گرفتند) استفاده شد و زمانی‌که موضوع به حد اشباع نظری رسید، فرایند جمع‌آوری یافته‌ها پایان یافت. پس از پایان مرحلۀ اول پژوهش، 56 متغیر مربوط به هدف تحقیق شناسایی شد. نتایج نشان داد شهرت و انگیزه‌های انتخابی از دیدگاه نخبگان مهم‌ترین علل ورود مدیران سیاسی به عرصۀ ورزش ایران است. همچنین توسعۀ زیرساخت‌ها و افزایش هرج و مرج در ورزش از مهم‌ترین پیامدهای مثبت و منفی ورود مدیران سیاسی به عرصۀ ورزش ایران است.
 

کلیدواژه‌ها


  1. Akhavankazemi M. Sport and international politics. Olympic ((In Persian). 1999;13(2):15-32.
  2. Houlihan B. Public sector sport policy: Developing a framework for analysis. International review for the sociology of sport. 2005;40(2):163-85.
  3. Coakley JJ, Pike E. Sport in society: Issues and controversies. 2009.
  4. Mangan J. The European Sports History Review: Militarism, Sport, Europe-War Without Weapons, Volume 5: Taylor & Francis; 2003.
  5. Hartmann D. Theorizing sport as social intervention: A view from the grassroots. Quest. 2003;55(2):118-40.
  6. Hartmann D, Depro B. Rethinking sports-based community crime prevention: A preliminary analysis of the relationship between midnight basketball and urban crime rates. Journal of sport and social issues. 2006; 30(2): 96-180.
  7.  Mitchell N, Ennis LA. Encyclopedia of title IX and sports: Greenwood Publishing Group; 2007.
  8. Allison L. The global politics of sport: The role of global institutions in sport: Psychology Press; 2005.
  9. Brownell S. Beijing's games: What the Olympics mean to China: Rowman & Littlefield; 2008.
  10. Delaney KJ, Eckstein R. The devil is in the details: Neutralizing critical studies of publicly subsidized stadiums. Critical Sociology. 2003;29(2):189-210.
  11. Silk M, Falcous M. One day in September and a week in February: Mobilizing American (sporting) nationalisms. Sociology of Sport Journal. 2005;22(4):447-71.
  12. Smith JM, Ingham AG. On the waterfront: Retrospectives on the relationship between sport and communities. Sociology of sport journal. 2003;20(3):252-74.
  13. Messner MA. The masculinity of the governator: Muscle and compassion in American politics. Gender & society. 2007;21(4):461-80.
  14. Harvey J, Lévesque M, Donnelly P. Sport volunteerism and social capital. Sociology of sport journal. 2007;24(2):206-23.
  15. Houlihan B. Sport, policy and politics: A comparative analysis: Routledge; 2002.
  16. Coakley J, Dunning E. Handbook of sports studies: Sage; 2000.
  17. Bainvel S. Sport and Politics: A study of the relationship between International Politics. 2005.
  18. Taylor T. Sport and international relations: a case of mutual neglect. The politics of sport. 1986:27-48.
  19. Bergsgard NA, Rommetvedt H. Sport and politics: the case of Norway. International review for the sociology of sport 2006; 41(1): 7-27.
  20. Dousti M, Goodarzi M, Asadi H, Khabiri M. Sport policy in Iran. International journal of sport policy and politics. 2013;5(1):151-8.