بررسی سبک های عمومی تصمیم گیری مدیران ورزشی بر اساس مدل اسکات و بروس

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه اصفهان

2 استادیار مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان

چکیده

هدف از پژوهش حاضر بررسی سبک‌های عمومی تصمیم‌گیری مدیران ورزشی بود. جامعۀ آماری پژوهش 237 نفر از مدیران ورزشی استان اصفهان بودند که نمونۀ آماری براساس جدول کرجسی و مورگان برابر 144 نفر تعیین و به‌صورت تصادفی طبقه‌ای گزینش شدند. به‌منظور جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامۀ 25 سؤالی اسکات و بروس (1995) در قالب پنج مؤلفۀ سبک شهودی، سبک وابستگی، سبک عقلایی، سبک اجتنابی، و سبک آنی استفاده شد که روایی صوری، محتوا و سازه و همچنین پایایی آن نیز تأیید شد. به‌منظور تحلیل داده‌ها نیز از آزمون‌های آماری تحلیل عاملی تأییدی، همبستگی پیرسون، و فریدمن، همچنین دو روش تصمیم‌گیری چندمعیارۀ تاپسیس گروهی و ساو گروهی استفاده شد. نتایج نشان داد که سبک‌های تصمیم‌گیری غالب در مدیران ورزشی به‌ترتیب شامل سبک عقلایی، سبک شهودی و سبک اجتنابی است و دو سبک وابستگی و آنی نیز کمتر مورد استفادۀ مدیران ورزشی قرار می‌گیرند. همچنین در میان سبک‌های عمومی تصمیم‌گیری در مدیران ورزشی، بین سبک‌های شهودی و عقلایی رابطۀ مثبت و معنادار؛ و بین سبک‌های عقلایی و آنی و نیز سبک‌های شهودی و آنی رابطۀ منفی و معنادار وجود دارد.

کلیدواژه‌ها


  1. King B (2002). Passion that can’t be counted puts billions of dollars in play. Street and Smith’s Sports Business Journal. 4 (47). 25-39.
  2. Ali Akbari Sh (2014). The relationship between thinking style and performance effectiveness among senior managers of football clubs in Iran Premier League. MSC Thesis, Islamic Azad University, Mobarakeh Branch. 2. (in Persian)
  3. Heidari E, Marzoghi R (2012). Investigation and Comparison of the Public Decision-making Styles of University Administrators: A Case Study of Shiraz University. New Methods in educational management. 3 (12). 67-84. (in Persian)
  4. Akbari M, Zare H (2012). Prediction of risky behavior in adolescence and its relationship with sensation seeking and decision making styles. Research in psychological health. 6 (1). 57-65. (in Persian)
  5. Alvani M (2009). Governmental decision making and strategy. Tehran: SAMT Pub. 10-21. (in Persian)
  6. Pamela Ch (1996). Decisions. Decisions”. Journal of Management in Medicine. 10 (6). 43.
  7. Koontz H, Weihrich H (1989). Management. (9th ed). New York Mc Grow – Hi book Co.
  8. Del Campo C, Pauser S, Steiner E, Vetschera R (2016). Decision making styles and the use of heuristics in decision making. Journal of Business Economics. 86 (4). 389-412
  9. Dabić M, Tipurić D, Podrug N (2015). Cultural differences affecting decision-making style: a comparative study between four countries. Journal of Business Economics and Management. 16 (2). 275-289.
  10. Nazemi F, Saffarinia M (2015), The Relationship between Decision-Making Styles and Risk perception and Entrepreneurial Behavior among Cultural Managers. Quarterly journal of innovation and creativity in human sciences. 4 (4). 89-117. (in Persian)
  11. Hadi Zade A, Tehrani M (2008). The investigation of relationship between general decision making styles in mangers of governmental organizations. Governmental Management. 1 (1). 123-138. (in Persian)
  12. Karimi M S (2011). The investigation of decision making styles in governmental organizations. MSC Thesis, Islamic Azad University, Sanandaj Branch. 122-126. (in Persian)
  13. Hariri H, Monypenny R, Prideaux M (2014). Leadership styles and decision-making styles in an Indonesian school context. School Leadership and Management. 34 (3), 284-298.
  14. Mazaher L, Mohammadi S, Ekradi E, Parvin E, Fazeli H. (2017). Studying the Relationship between Managers' Decision Making Styles with the Level of Creativity and Participative Management in Guidance Schools. Quarterly journal of innovation and creativity in human sciences. 6 (4). 171-196. (in Persian)
  15. ghorbani Z,, Malekzadeh Gh R, Khorakian A R (2016). Investigating the Mediating Role of Rational and Intuitive Decision-Making Styles of Managers on the Relationship between Emotional Intelligence and Innovative Behaviors. Organizational behavior studies quarterly. 2 (18). 51-84. (in Persian)
  16. Ahmed Khan E, Naveed Riaz M, Batool N, Akram Riaz M (2016). Emotional Intelligence as a Predictor of Decision Making Styles among university students”. Journal of Applied Environmental and Biological Sciences. 6 (4s), 93-99.
  17. Davids E L, Vanessa R N, Leach L (2016). Decision Making Styles: A Systematic Review of Their Associations with Parenting. Adolescent Research Review. 1 (1), 69-90.
  18. Thunholm P (2004). Decision–Making Style: habit. Style or both?. Journal of Personality and Individual Differences. 36 (4). 932-944.
  19. Rowe A, Mason R (1987). Managing with style: A guide to understanding, assessing, and improving decision making. San Francisco. CA: Jossey Bass Inc publishers. 14-30.
  20. Tatum C B, Eberlin R, Kottraba C, Bradberry T (2003). Leadership. Decision Making and Organization Justic. Journal of Management Decision. 1006-1016.
  21. Scott S G, Bruce R A (1995). Decision-making style: the development and assessment of a new measure. Educational and Psychological Measurement. 55. 818-831.
  22. Spicer D P, Smith E (2005). An examination of the general decision making style. Journal or Managerial Psychology. 20 (2). 137-138.
  23. Harren V A (1979). A model of career decision making for college students. Journal of Vocational Behavior. 14. 119-133.
  24. Phillips S D, Pazienza N Y, Ferrin H H (1984). Decision making styles and problem solving appraisal. Journal of Counseling Psychology. 31. 497-502.
  25. Hoy K W, Miskel G C (2012). Educational Administration: Theory. Research. And Practice. McGraw Hill. Inc: 15-22.
  26. Patton J R (2003). Intuition in Decisions. Journal of Management Decision. 41 (10). 989-996.
  27. Parker A M, Wandi B B, Baruch F (2007). Maximizes versus Satisfiers: Decision Making Styles. Competence and Outcomes. Judgment and Decision Making. 2 (6). 342-344.
  28. Baker B A (2012). Individual Differences in Rater Decision-Making Style: An Exploratory Mixed-Methods Study. Language Assessment Quarterly. 9 (3). 225-24.
  29. Wang X, Triantaphyllou E. (2008). Ranking Irregularities When Evaluating Alternatives by using Some ELECTRE Methods. Omega. 36(1). 45 – 63.
  30. Afful-Dadzie A, Afful-Dadzie E, Turkson Ch (2016). A TOPSIS extension framework for re-conceptualizing sustainability measurement. Kybernetes. 45 (1). 70-86.
  31. Chen T Y, Tsao C Y (2008). The interval-valued fuzzy TOPSIS method and experimental analysis. Fuzzy Sets and Systems. 159. 1410 – 1428.