تحلیل آمیخته از نماگرها و شاخص دیدبان حکمرانی ورزشی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترا، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

2 دانشگاه رازی کرمانشاه، دکترا

3 دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

چکیده

هدف دیدبان حکمرانی ورزشی آگاهی دادن به فدراسیون‌های ورزشی است که چگونه فعالیت‌های خود را به شیوۀ مؤثر سازماندهی کنند و بر فعالیت‌های خود نظارت داشته باشند. هدف این پژوهش، شناسایی نماگرها و تعیین شاخص دیدبان حکمرانی ورزشی فدراسیون‌ها بود. روش پژوهش آمیخته از نوع اکتشافی متوالی؛ و جامعۀ آماری در بخش کیفی خبرگان (15 نفر) و در بخش کمی 224 نفر از رؤسای هیأت‌های ورزشی استان‌های همدان، کرمانشاه و کردستان بودند. ابزار در بخش کیفی مصاحبه و در بخش کمی پرسشنامه‌ای مطابق با عوامل شناسایی‌شده طراحی شد. بررسی روایی واگرا پرسشنامه، با تحلیل عامل اکتشافی (چرخش واریماکس) چهار عامل شفافیت، دموکراسی، نظارت و همبستگی (58/0 درصد تبیین واریانس) و 25 نماگر را در ساختار شاخص آشکار کرد. در بررسی روایی همگرا، تحلیل عاملی تأییدی وجود چهار عامل را تأیید کرد و پایایی شاخص نیز با بررسی آلفای کرونباخ (91/0) بالا بود. یافته‌ها نشان داد امتیاز شاخص دیدبان حکمرانی ورزشی در ابعاد شفافیت 67/2، دموکراسی 56/2، بازرسی 42/2 و همبستگی 43/2 و امتیاز نهایی شاخص 38 درصد و پایین‌تر از متوسط بود. نتایج این مطالعه به شناسایی عوامل حکمرانی ورزشی به‌منظور اولویت‌بندی و تنظیم اقدامات در فدراسیون‌های ورزشی منجر شد.

کلیدواژه‌ها


  1. Alm, J. (2013). “Action for Good Governance in International Sports Organisations”. Final report. Copenhagen: Play the Game/ Danish Institute for sports studies, PP: 6- 22.
  2. Phillips, Alex. (2011). “What should be in a ‘Good Governance Code’ for European Team Sport Federations?”. Master’s thesis, PP: 5-20.
  3. Saneei, M. (1385). Good governance is a new concept in governmental management. Tadbir mountly magazine on management. 17(178):26-34. [In Persian].
  4. Weiss, T, G. (2000). “Governance, Good Governance and Global Governance, Conceptual and Actual Challenges”. Third World Quarterly, 21(5): 795-815.
  5. UNDP. (2007). “Governance Indicators– A User’s Guide”. P: 18-20, www.undp.org/execbrd/pdf/dp08-45_AnnexIII.pdf
  6. Knoll M. and Zloczysti P. (2011). “The Good Governance Indicators of the Millennium Challenge Account: How Many Dimensions are Really Being Measured”.World Development, 40(5), 900- 915.
  7. Mahmoudi, J.,Ronaghi, M.H. & Ronaghi, M. (1392). Determining the weight and relationship between good governance indicators in Iran. Risstudies quarterly. 16(62): 59-87. [In Persian].
  8. Forster, J. & Pope, N. (2004). “The Political Economy of Global Sporting Organisations”.Abingdon: Routledge, p: 72-73.
  9. Henry, I. & Lee, P. C. (2004). “Governance and ethics in sport”. In: Beech, J. and Chadwick, S. (eds). The Business of Sport Management. London: Pearson, PP.25-42.
  10. Chappelet, J, L. & Kübler-Mabbott, B. (2008). “The International Olympic Committee and the Olympic System: The governance of world sport”. Abingdon: Routledge, pp: 177-181.
  11. Walters. G., Trenberth. L. & Tacon, R. (2010). “Good Governance in Sport: A Survey of UK National Governing Bodies of Sport”.London: Birk beck Sport Business Centre. PP: 3-5.
  12. Sport and Recreation Alliance: the UK confederation of sports federations. (2011). “Voluntary Code of Good Governance for the Sport and Recreation Sector”.London: SRA. PP: 6-8.
  13. Geeraert, A. (2015a). “Indicators and benchmarking tools for sports governance”.In: Transparency International (Ed), Global corruption report: corruption in sport. London: Routledge.
  14. AGGIS group. (2013). “AGGIS Sports Governance Observer”. In J. Alm (Ed), Action for Good Governance in International Sports Organisations. Final report (PP: 218-221). Copenhagen: Play the Game/ Danish Institute for sports studies.
  15. Geeraert, A. (2015b). “Sports governance observer. The legitimacy crisis in international sports governance”. Report / October 2015, Pp: 5-37.
  16. Geeraert, A., Alm, J., & Groll, M. (2014).“Good governance in international sport organizations: an analysis of the 35 Olympic sport governing bodies”.International journal of sport policy and politics, 6(3), 281-306.
  17. Miscă, F., & Hanu, E. (2015). “Governance in sport-a necessity in the management of the sports organizations”. DISCOBOLUL, 2(40), 63-67.
  18. Parent, M. M., & MacDonald, D. (2016). “Stakeholder perceptions on the democratic governance of major sports events”. Sport Management Review, 19(4), 402-416.
  19. Whitford, M., Phi, G. T., & Dredge, D. (2014). “Principles to practice: Indicators for measuring event governance performance”.Event Management, 18(3), 387-403.
  20. Hover, P., Dijk, B., Breedveld, K., & van Eekeren, F. (2016). “Integrity & sport events.”: WJH Mulier Institute & Utrecht University.pp:5-7.
  21. Thomas M. (2009). What Do the Worldwide Governance Indicators Measure”? Journal of Public Administration Research and Theory, J-PART 16(1): 5-22.
  22. Bazargan, A. (1395). “Introduction to qualitative and mixed research methods”. Didar publication. 3rd edition. P: 48-55. [In Persian].
  23. Transparency International. (2011). “Safe Hands: building integrity and transparency at FIFA”. Berlin: Transparency International, p: 5-8.
  24. OECD .(2004). “Principles of Corporate Governance”. Paris: OECD. Pp: 12-50.
  25. Robinson, L. (2012). “Contemporary issues in the performance of sports organisations”. In L. Robinson, P. Chelladurai, G. Bodet and P. Downward, Routledge handbook of sport management (Pp: 3-15), New York: Routledge.
  26. Woods, N. (1999). “Good Governance in International Organizations”. Global Governance, 5(1), 39- 61.
  27. International Olympic Committee. (2008). “Basic universal principles of good governance of the Olympic and sports movement”. Lausanne: Pp: 3-12.
  28. Bovens, M. (2007). “Analysing and assessing accountability: a conceptual framework”.European Law Journal, 13 (4), 447–468.
  29. International Olympic Committee. (2017). International forum for sports integrity”. Declaration Lausanne, 15 February,. Pp, 1-2.