بررسی رابطۀ علیت بین رشد صادرات کالاهای ورزشی و رشد صادرات غیرنفتی ایران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت ‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 دانشیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت ‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

چکیده

 
صادرات کالاهای ورزشی، یکی از مهم‌ترین بخش‌های صنعت ورزش است که در افزایش رشد اقتصادی کشورها تقش ویژه‌ای دارد. همچنین به‌دلیل اتکای ایران بر اقتصاد تک‌محصولی و نجات از فشارها و بحران‌های اقتصادی، لزوم توجه به این بخش از صنعت ورزش کشور که ظرفیت شکوفایی و توسعۀ آن نیز فراهم است، بیش از پیش مورد نیاز است. ازاین‌رو، پژوهش حاضر با استفاده از آزمون علیت گرنجری، به بررسی ارتباط بین صادرات صنعت ورزش و صادرات غیرنفتی تمرکز دارد. متغیرهای مدل، همگی نرخ رشد متغیرهای اصلی به قیمت‌های ثابت 1386 در دورۀ 1391-1371 هستند که از اطلاعات بانک مرکزی و گمرک مرکزی جمهوری اسلامی ایران طی سال‌های مورد نظر استفاده شده است. نتایج آزمون علیت گرنجری استاندارد نشان داد که نمی‌توان فرضیۀ نبود علیت میان دو متغیر را پذیرفت. بنابراین، رشد صادرات کالاهای ورزشی در سطح اطمینان 99 درصد علت گرنجری رشد صادرات غیرنفتی (غیر از ورزش) و رشد صادرات غیرنفتی نیز در سطح اطمینان 95 درصد علت گرنجری رشد صادرات کالاهای ورزشی است. همچنین دیگر یافتۀ تحقیق نشان داد که رابطۀ علیت بین متغیرهای رشد صادرات کالاهای ورزشی و رشد صادرات غیرنفتی (غیر از ورزش) متقابل است. بنابراین به‌طور کلی می‌توان گفت متغیرهای رشد صادرات کالاهای ورزشی و رشد صادرات غیرنفتی (غیر از ورزش) بر یکدیگر تأثیرگذارند.

کلیدواژه‌ها


  1. بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران (1393). ادارۀ بررسی‌ها و سیاست‌های اقتصادی، خلاصه تحولات اقتصادی کشور، ص 45.
  2. برانسون، ویلیام. اچ (1376). تئوریوسیاست‌هایاقتصاد کلان، ترجمۀ عباس شاکری، تهران: نشر نی، ص 55.
  1. ترابی نهاد، فرزانه (1391). بررسی عوامل مؤثر بر تصمیم‌گیری مصرف‌کنندگان کالاهای ورزشی با استفاده از مدل اسپرولز و کندال، پایان‌نامۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، ص 6.
  1. حسینی، میرعبدا...؛ حسینی، میر قادر (1388). «تجربیاتمنتخبیازکشورهایموفقدرتوسعۀصادرات»، بررسی بازرگانی، ش 34، ص 18- 2.
  2. زارء نژاد، منصور؛ انصاری، الهه (1387). «ارتباطعلیت گرنجریمیان رشد اقتصادی و هزینۀ آموزش عالی در ایران»، فصلنامۀ پژوهش‌های اقتصادی ایران، سال نوزدهم، ش 37، ص 71- 53.
  3. زراء نژاد، منصور؛ ابراهیمی، صلاح (1391). «قاچاقکالادرایرانورابطۀ آن بااقتصادرسمی: آزمون علیت گرنجر (1386- 1353)»، دوفصلنامۀ بررسی‌های حقوقی (مجلۀ تخصصی حقوق اقتصادی)، سال دوم، دورۀ جدید، 4، ص 42- 13.

 

  1. سرلاب، رقیه (1392). تغییرات رقابتی، ملی و ساختاری صادرات کالاهای ورزشی ایران، پایان‌نامۀ کارشناسی‌ارشد، دانشگاه تبریز، ص 100.
  2. شمس‌بیگی، حمید (1387). «تبلیغات تخصص و فناوری در صنعت ورزش»، نشریۀ مدیریت: جنگ صنعت، ص 8-6.
  3. صامتی، مجید؛ جلایی، سید عبدالمجید؛ صادقی، زین‌العابدین (1383)، «آثارجهانیشدنبرالگویتقاضایوارداتایران (1381- 1338)»، فصلنامۀ پژوهش‌های اقتصادی، ش ۱۱ و ۱۲، ص 16- 1.
  4. طاهری فرد، احسان (1389). «نقشنرخارزدرتوسعۀصادراتغیرنفتیدراقتصادایران»، مجلۀ برنامه و بودجه، ش 89، ص 79- 47.

 

  1. عسکریان، فریبا (1383). بررسی وضیعت اقتصادی صنعت ورزش ایران در سال‌های 1377 و1380 (با تکیه بر تخمین GDSP)رساله برای دریافت درجۀ دکتری تخصصی (PHD) مدیریت و برنامه‌ریزی ورزشی، دانشگاه تهران، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی. ص 10- 8.
  2. عسکریان، فریبا؛ جعفری، افشار (1386). «بررسی میزان مبادلات بین‌المللی کالاهای ورزشی ایران در سال‌های 1377و 1380»، فصلنامۀ المپیک، سال پانزدهم، ش 4 (پیاپی40)، ص 97.
  3. مهرگان، نادر؛ اصغرپور، حسین؛ صنعت خانی، محبوبه (1386). تغییرات ملی، ساختاری و رقابتی صادرات محصولات کشاورزی طی برنامۀ اول، دوم و سوم توسعۀ کشور، ششمین کنفرانس اقتصاد کشاورزی، مشهد، دانشگاه فردوسی، 8 و 9 آبان‌ماه، ص 6-1  profs.basu.ac.ir/mehregn.
  4. نوفرستی، محمد (1378). ریشۀ واحد و همجمعی در اقتصادسنجی، تهران: انتشارات مؤسسۀ خدمات فرهنگی رسا، ص 23.
  5.  هفته‌نامۀ بین‌المللی بازرگانی اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی. صنعتی به نام ورزش (1390)، 6 بهمن، ش 49 ویژۀ ورزش، ص 6.
  6. هوی، راسل؛ اسمیت، آرون؛ وستریک، هنس؛ استورات، باب؛ نیکولسون، متیو (1390). مدیریت ورزشی (اصول و کاربردها)، ترجمۀ مینودخت میر حیدری، سارا کشکر، حمید قاسمی و خسرو رضایی نیا، نشر علم و حرکت، ص 215.
  7. Andreff, W. (1997). “Sport Finacing in Europe-Toward a trans formation in the 21 century”. puplished at:sport, media and civil society, p: 9.
  8. Huang, Liuqian. (2011). “Research on Effect of Beijing Post-Olympic Sports Industry to China’s Economic Development”. Energy Procedia. 5, Pp: 2097–2102. Physical Education Department, Yulin Normal University, Yulin, 537000, China .Published by Elsevier Ltd. Selection and peer-review under responsibility of RIUDS.  www.sciencedirect.com
  9. Kerry, Patterson. (2000). “An Introduction to applied econometrics (time series approach)”, Pp: 537-538.
  10. Parkers, J, B. Zager, B. R. K. Quarterman, j.(1998). “contemporary sport management”. Human kinetics Publisher .Inc, p: 15.
  1. Kartirioglu, S.T., N. Kahyalar & H. Benar., (2007). Financial Development, Trade and Growth Triangle: The Case of India. International Journal of Social Economics, 34(9), Pp:586-598.
  2. Sanderson, K. Harris, F.Russel, S. Chase, S. (2000). “The Economic Benefits of Sport A Review”. Business and Economic Research Ltd (BERL). www.ibegin.com. Pp :1- 54.
  1. Rajaei, Yadollah. Hossein, s. sajjad. (2011). “Use of Internet in University Sport Marketing in Iran”, World Applied Sciences Journal 12 (4)و Pp:503-508.
  1. Walter, Enders.(1995). “Applied econometric time series”., Pp. 315-316.

www.plunkettresearch.com