مدلسازی نرم (ISM) مؤلفه‌های دیپلماسی ورزش

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو گروه مدیریت ورزشی دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دکتری مدیریت و برنامه‌ریزی در تربیت بدنی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 استادیار دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران

چکیده

 
هدف از پژوهش حاضر مدلسازی نرم (ساختاری تفسیری)[1] مؤلفه‌های دیپلماسی ورزش بود. پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ نحوۀ گردآوری داده‌ها توصیفی بود که با بررسی ادبیات پیشینۀ مرتبط با این زمینه و انجام مصاحبۀ کیفی (تحلیل محتوا) با سیزده متخصص داخلی و خارجی حوزۀ دیپلماسی ورزش، مؤلفه‌ها و گویه‌های دیپلماسی ورزش شناسایی شد. در مرحلۀ بعد از نظرهای هفت تن از متخصصان برای اعتباریابی مدلسازی تفسیری و تحلیل MICMAC استفاده شد. پس از تحلیل داده‌ها، مؤلفه‌های دیپلماسی ورزشی در هفت سطح قرار گرفتند که براساس آن گراف ISM طراحی شد. در سطح یک به‌عنوان سطح زیربنایی و سازنده، "توسعۀ فرهنگی" و در آخرین سطح "برندینگ و پرستیژ بین‌المللی" قرار گرفت. پس از تحلیل MICMAC مؤلفه‌ها براساس قدرت نفوذ و وابستگی، در سه ناحیۀ پیوندی (توسعۀ فرهنگی و صلح و دوستی)، مستقل (تعاملات رسانه‌ای، وحدت و هویت ملی، توسعۀ سیاسی و مبارزه با انزوا) و وابستگی (بعد تاریک، توسعۀ اقتصادی، برندینگ و پرستیژ بین‌المللی و توسعۀ قدرت هوشمندانه) دسته‌بندی شدند.



[1]. Interpretative Structural Model (ISM)

کلیدواژه‌ها


  1. آذر، عادل؛ بیات، کریم (1387). «طراحی مدل فرایندمحوری کسب‌وکار با رویکرد مدلسازی ساختاری تفسیری»، نشریۀ مدیریت فناوری اطلاعات، دورۀ 1، ش1، ص 18-3.
  2. آهنین جان، ستار (1391). تأثیر رفتارهای حمایت‌گرانه در توسعه و اثربخشی دیپلماسی عمومی جمهوری اسلامی ایران، پایان‌نامۀ دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، ص 14.
  3. زادگان، محسن؛ حسینی، رسول (1391). «تأثیر دیپلماسی بر قدرت ملی ایران در عرصۀ جهانی»، فصلنامۀ مطالعات راهبردی جهانی شدن، ص 45-31.
  4. سمیعی، علیرضا؛ فتحی، عبدالرضا (1391). «نقش و جایگاه قدرت نرم در دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران»، فصلنامۀ مطالعات خاورمیانه، ش سوم، ص 176-145.
  5. شهریاری‌نیا، ‌حامد (1391). مدلسازی عوامل مؤثر بر انتخاب همکار در زنجیرۀ تأمین چابک‌سازی با رویکرد مدلسازی تفسیری ساختاری، ‌پایان‌نامۀ کارشناسی‌ارشد،‌ دانشگاه علامه طباطبایی، ص 66-51.
  6. فیروزجاییان، ‌علی‌اصغر؛ فیروزجاییان، ‌مجتبی؛‌ هاشمی پطرودی،‌ حمید؛ غلامرضازاده، فاطمه (1392). «کاربرد تکنیک مدلسازی ساختاری تفسیری»، مجلۀ برنامه‌ریزی و توسعۀ گردشگری، ش ششم،‌ ص 156-133.
  7. قربانی، ندا (1391). بررسی چالش‌های دیپلماسی عمومی ایران در منطقۀ خلیج‌فارس (مطالعۀ موردی: بحرین و عراق)، پایان‌نامۀ دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ص 34-45-65.
  8. یزدانی، عنایت‌الله؛ نژادزندیه، رویا (1391). «کاربست دیپلماسی عمومی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در چهارچوب اصول و ارزش‌های انقلاب اسلامی»، فصلنامۀ علمی – پژوهشی پژوهشنامۀ انقلاب اسلامی، ش 7، ص 44-19.
  9. Bjola, C., & Kornprobst, M. (2013). “Understanding international diplomacy: theory, practice and ethics”. Routledge, P: 105
  10. Castro, A. S. (2013). “South Africa’s Engagement in Sports Diplomacy: The Successful Hosting of the 2010 FIFA World Cup”. The Hague Journal of Diplomacy, 8(3-4), pp: 197-210.   
  11. Cha, V. (2013). “The Asian Games and Diplomacy in Asia: Korea–China–Russia”. The International Journal of the History of Sport, 30(10), pp: 1176-1187.
  12. Feizabadi, M. S., Khabiri, M., & Hamidi, M. (2013). “The Relationship between the Success of Countries at the Guangzhou 2010 Summer Asian Games and Demo-economic Factors”. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 82, pp: 369-374.
  13. Govindan, K., Azevedo, S. G., Carvalho, H., & Cruz-Machado, V. (2015). “Lean, green and resilient practices influence on supply chain performance: interpretive structural modeling approach”. International Journal of Environmental Science and Technology, 12(1), pp: 15-34.
  14. Grix, J. (2013). “Sport politics and the Olympics. Political Studies Review”, 11(1), pp: 15-25.
  15. Grix, J., & Houlihan, B. (2014). “Sports Mega‐Events as Part of a Nation's Soft Power Strategy: The Cases of Germany (2006) and the UK (2012)”. The British Journal of Politics & International Relations, 16(4), pp: 572-596.
  16. Jackson, S. J. (2013). “The contested terrain of sport diplomacy in a globalizing world”. International Area Studies Review, 16(3),pp: 274-284.
  17. Kayo, M. M., & Ohkami, Y. (2014, October). “Visualization for therapist-guided self-exercise system of Somatic Balance Restoring Therapy. In Intelligent Transportation Systems (ITSC)”, 2014 IEEE 17th International Conference on pp: 222-227. IEEE.
  18. Lanzac, A., & Blain, C. (2011). “Weapons of Mass Diplomacy”. London New York: SelfMadeHero Abrams, p: 67
  19. Levermore, R., & Beacom, A. (2012). “Reassessing sport-for-development: moving beyond ‘mapping the territory’”. International journal of sport policy and politics, 4(1), pp: 125-137.
  20. Marks, J. (1999). “Wrestling diplomacy scores in Iran”. Peace Review11(4), 547-549.
  21. Muduli, K., Govindan, K., Barve, A., & Geng, Y. (2013). “Barriers to green supply chain management in Indian mining industries: a graph theoretic approach”. Journal of Cleaner Production, 47, pp: 335-344.
  22. Murray, S. (2012). “The two halves of sports-diplomacy”. Diplomacy & Statecraft, 23(3), pp: 576-592.
  23. Murray, S., & Pigman, G. A. (2014). “Mapping the relationship between international sport and diplomacy”. Sport in Society, 17(9), pp: 1098-1118.
  24. Pamment, J. (2014). “The 2012 Olympics and Its Legacies: State, Citizen, and Corporate Mobilizations of the Olympic Spirit”. International Journal of Communication, pp: 8, 19.
  25. Pigman, G. A. (2014). “International Sport and Diplomacy's Public Dimension: Governments, Sporting Federations and the Global Audience”. Diplomacy & Statecraft, 25(1),pp: 94-114.
  26. Roeder Jr, L. W., & Simard, A. (2013). “Information and Knowledge Management. In Diplomacy and Negotiation for Humanitarian NGOs (pp. 99-136)”. Springer New York, p: 12
  27. Zhu, Z. J., Zhang, Q. H., Zhang, K. B., Zhuo, Y., & Zhou, Y. Q. (2014). “Research on physical quality promotion of college students using interpretive structural modeling: a case study in China”. Computer Science and Systems Engineering, pp: 68, 437.