ارائۀ مدل غرور ملی با تأکید بر جایگاه ورزش

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناسارشد، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران

2 استادیار، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.

3 استادیار، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران

چکیده

هدف پژوهش حاضر ارائۀ مدل غرور ملی و ابعاد آن با تأکید بر ورزش است. جامعة آماری پژوهش کلیة استادان و دانشجویان مقطع دکتری رشته­های تربیت بدنی و سایر رشته­ها در دانشگاه­های دولتی کشور بودند. از روش نمونه­گیری خوشه‌ای بر مبنای توزیع جغرافیایی استفاده شد. نمونه­های پژوهش، براساس تحلیل عاملی اکتشافی حداقل 2 و حداکثر 10 برابر گویه­های پرسشنامه تعیین و در نهایت 325 پرسشنامه جمع­آوری شد. از پرسشنامة محقق‌ساخته با مطالعۀ مبانی نظری، مصاحبۀ نیمه‌هدایت‌شده با استادان مدیریت ورزشی و علوم اجتماعی در یک فرایند اکتشافی تنظیم شد. با استفاده از نرم‌افزار لیزرل و تحلیل عاملی تأییدی مدل غرور ملی در قالب هفت عامل غرور فرهنگی و ادبی، غرور ناشی از تاریخ و تمدن، غرور نظامی، غرور سیاسی، غرور علمی، غرور اقتصادی و غرور ورزشی، شناسایی شدند. همچنین شاخص­ها دارای برازندگی مناسب مدل­ بود. پیشنهاد می­شود پژوهشگران به آزمایش و توسعۀ این مدل در حوزه­های مختلف ورزش و غیرورزشی بپردازند.

کلیدواژه‌ها


  1. ابراهیم‌پور، داود؛ رسول‌زاده، میکائیل؛ شیخ‌الاسلامی، رقیه ( ۱۳۹۲). تقویت احساس عزت نفس همگانی جمعی (غرور ملی) مؤلفه‌ای تأثیر گذار در سیاست‌های مدیریت تنوع قومی، همایش قومیت و فرهنگ ایران اسلامی، تبریز، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، ص 48-43.
  2. آراسته، حمیدرضا (1377). رهبری و مدیریت در مراکز آموزش عالی کشور، تهران، مؤسسۀ پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی، ص 18-13.
  3. عیدی، حسین؛ رمضانی‌نژاد، رحیم؛ عباسی، همایون (1390). چالش‌های ورزش همگانی و تفریحات سالم در مقابل ورزش نخبه در ایران و جهان، همایش ملی تفریحات ورزشی، آذرماه، تهران، ص 73-69.
  4. غفوری، فرزاد؛ قاسمی، حمید؛ خلیلی، علی‌اصغر (1390). اندازه‌گیری ملی‌گرایی به‌عنوان انگیزۀ هواداران تیم ملی فوتبال ایران، همایش ملی دانشجویان تربیت بدنی و علوم ورزشی، 24 -25 آذرماه، تهران، ص 52-46.
  5. کلاین، پل (1381). راهنمای آسان تحلیل عاملی، ترجمۀ سید جلال صدرالسادات و اصغر مینایی، تهران، سمت، ص 71-69.
  6. Chung K., Choe H. (2008). South Korean National Pride: Determinants, Changes and Suggestions .Asian perspective, 32(1). 99-127.
  7. Coakley, J (2009). Sports in Society: Issues And Controversies in Sports in Society: Issues and Controversies. McGraw-Hill publication, pp. 439-470.
  8. De Bosscher V., De Knop, P., van Bottenburg, M., Shibli, S., & Bingham, J. (2009). Explaining International Sporting Success. An International Comparison of Elite Sport Systems and Policies in Six Nations. Sport Management Review, 12, 113_136.
  9. Denham BE (2010) correlates of pride in the performance success of United States athletes competing on an international stage. International Review for the Sociology of Sport 45(4): 457–473.
  10. Doupona  M., Coakley J. (2010). Complicating the Relationship between Sport and National Identity: the case of post-socialist Slovenia. Sociology of Sport Journal, (27) 4. 371 – 389.
  11. Elling, A., Hilvoorde V, Van Den Dool R (2014). Creating or awakening national Pride through sporting success: A longitudinal study on macro effects in the Netherlands. International Review for the Sociology of Sport Vol. 49(2) 129–151.
  12. Evans M., Kelly J (2002). National Pride in the Developed World: Survey Data from 24 Nations. International Journal of Public Opinion Research, 14(3). 303–338.
  13. Hallmann K., Breuer C., Ku¨ hnreich B. (2013). Happiness, Pride and Elite Sporting Success: What Population Segments Gain Most From National Athletic Achievements? Sport Management Review, 16(2), 226–235.
  14. Houlihan, B. (1997). Sport, National Identity and Public Policy. Nations and Nationalism 3 (1), 113-137.
  15. Inglehart, R. (1997). Modernization and Post Modernization. Princeton, Princeton University, pp. 230-232.
  16. Kavetsos G., Szymanski (2010) .National Well-Being and International Sports Events. Journal of Economic Psychology, 31 (2), 158–171.
  17. Lechner, F J (2007). Redefining National Identity: Dutch evidence on global patterns. International Journal of Comparative Sociology 48(4): 355–368.
  18. Mazaheri M., Sadeghi A., Ganjavi A., Minakari M. (2009). A Comparative Study on National Pride among Iranians Who Live In Canada, Those Who Applied For Immigration to Canada and Tehran Residents. National Identities Journal, 11(4), 339 –351.
  19. Mower J (2012). London 2012: Olympic Success Is Key To National Pride. BBC News World, pp. 36-40.
  20. Pawlowski T., Downward P., Rasciute S (2013). Does National Pride From International Sporting Success Contribute Towel Being? An international investigation. Sport Management Review, 17(3), 227–238.
  21. Smith T W., Kim S (1998). National Pride in Cross-National and Temporal Perspective. NORC university of Chicago, International journal of public opinion. Research-18. PP. 127-136.
  22. Smith T W., Kim S (2006). National Pride in Comparative Perspective.International Journal of Public Opinion Research, 18 (2), 127-136.
  23. Topič M D., Coakley J. (2010). Complicating the Relationship between Sport and National Identity: The case of post-socialist Slovenia. Sociology of Sport Journal. 2010. 27(4): 371–389.
  24. Van Hilvoorde, Elling A and Stokvis R (2010). How to Influence National Pride? The Olympic Medal Index as a Unifying Narrative. International Review for the Sociology of Sport 45(1) 87–102.