بررسی موانع توسعۀ روابط متقابل باشگاه‌های فوتبال و سازمان صداوسیما در ایران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار، گروه تربیت بدنی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران

2 دانشیار، دانشکدۀ مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 استاد، گروه تربیت بدنی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

چکیده

حق و پخش تلویزیونی مهم‌ترین منبع درآمد مالی باشگاه‌های فوتبال در دنیاست، البته این موضوع در ایران هنوز وجاهت قانونی نیافته و باشگاه‌های فوتبال را با مشکلات جدی روبه‌رو کرده است. بنابراین هدف از پژوهش حاضر، بررسی خلأهای قانونی، موانع و ارائۀ راهکارهای توسعۀ روابط متقابل باشگاه‌های فوتبال و سازمان صداوسیما در ایران است. به این منظور با استفاده از روش تحقیق کیفی با 31 نفر از نخبگان آگاه از موضوع مصاحبه‌های عمیق انجام گرفت. یافته‌های حاصل از تحلیل مصاحبه‌ها به ارائۀ هفت دسته موانع اصلی شامل عوامل حقوقی- قانونی، اقتصادی- سیاسی، مدیریتی، ساختاری، معنایی، رفتاری و محیطی، 36 درون‌مایۀ فرعی، 34 راهکار توسعه و 9 خلأ قانونی منجر شد. بررسی‌ها نشان داد که تشکیل کمیتۀ چانه‌زنی با دولت، مجلس و سازمان صداوسیما لازم به‌نظر می‌رسد.

کلیدواژه‌ها


  1. الهی، علیرضا (1387). موانع و راهکارهای توسعۀ اقتصادی صنعت فوتبال جمهوری اسلامی ایران، رسالۀ دکتری تربیت بدنی، دانشکدۀ تربیت بدنی دانشگاه تهران، ص 1.
  2. الهی، علیرضا؛ سجادی، نصرالله؛ خبیری، محمد؛ ابریشمی، حمید (1388). «موانع موجود در توسعۀ جذب درآمد حاصل از حمایت مالی صنعت فوتبال ایران»، نشریۀ مدیریت ورزشی، ش 1، ص 202-189 .
  3. خبیری، محمد (1383). «مقایسۀ وضعیت باشگاه‌های لیگ حرفه‌ای فوتبال با معیارهای یوفا و باشگاه‌های منتخب از کشورهای کره جنوبی، ژاپن، امارات و ترکیه»، طرح پژوهشی، پژوهشکدۀ تربیت بدنی، ص 34- 15.
  4. رضائی، شمس‌الدین (1392). طراحی مکانیسم‌های مؤثر تجاری‌سازی باشگاه‌های فوتبال ایران، رسالۀ دکتری مدیریت ورزشی، دانشگاه تربیت مدرس، ص 155.
  5. رضائی، شمس‌الدین (1395). اقتصاد ورزش، اوقات فراغت و گردشگری، انتشارات دانشگاه ایلام، چ اول، ص 76-75.
  6. رمضانی، رضا (1387). اقتصاد و سرمایه‌گذاری در ورزش: مطالعۀ موردی فوتبال، سازمان تربیت بدنی، ص 177.
  7. سازمان تربیت بدنی جمهوری اسلامی ایران (1382). طرح جامع ورزش کشور، مطالعات تفصیلی توسعۀ ورزش حرفه‌ای، ص 234.
  8. سازمان لیگ فوتبال (1388). «ضوابط شرکت در لیگ قهرمانان»، نشریۀ سازمان لیگ فوتبال، ش نهم، ص 5.
  9. سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور (1383). قانون برنامۀ چهارم توسعۀ اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران(1388- 1384)، ص 177.
  10. سیاست‌های کلی اصل 44 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران (1385). ابلاغ‌شده توسط مقام معظم رهبری، مورخ 10 تیرماه 1385، ص 87.
  11. صلصالی، مهوش؛ پرویزی، سرور؛ ادیب‌حاج‌باقری، محسن (1382). روش‌های تحقیق کیفی، تهران، نشر و تبلیغ بشری، ص44.
  12. عسگری، حشمت‌الله؛ درویشی، باقر (1390). اقتصاد خرد(1)، انتشارات دانشگاه ایلام، چ اول، ص 8.
  13. عسکریان، فریبا (1383). بررسی وضعیت اقتصادی صنعت ورزش ایران در سال‌های 1380 -1377، (با تکیه بر GDSP)، رسالۀ دکتری، دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران، ص 117.
  14. علیزاده، امیر.(1391). «تقابل دو سیستم»، نشریۀ چشم‌انداز فوتبال، سال اول، ش 2، ش هجدهم پیاپی، ص43.
  15. فدراسیون بین‌المللی فوتبال(فیفا)، اساسنامۀ فیفا، مادۀ 72 و بند 49، ص56.
  16. فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران (1386). اساسنامۀ فدراسیون، تدوین هیأت رئیسۀ انتقالی و مصوب هیات دولت، نشر بیان آزادی، چ اول، خرداد1386، ص112.
  17. فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران، آیین‌نامۀ سازمان لیگ حرفه‌ای فوتبال، مادۀ 13، ص 23.
  18. کاظم، محمد (1381). فوتبال در بورس و بورس در فوتبال، تهران، چ اول، انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ص 96.
  19. متن قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، اصول 44، 110 و 175 قانون اساسی، ص 113- 64.
  20. معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رئیس‌جمهور، (1389). قانون برنامۀ پنجم توسعۀ جمهوری اسلامی ایران( 1394- 1390)، ص 321.
  21. سایت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، معاونت امور هنری، قانون حمایت مؤلفان، مصنفان و هنرمندان؛http://honari.farhang.gov.ir/fa/rules/rule8
    1. Deloitte and Touché (2009). “Football money league, the reign in Spain”, www.deloitte.com/dtt/press_release.
    2. Fairley, Sheranne. Kellett, Pamm. (2013), Branding and positioning Australian rules football for participation growth in North America, Sport Management Review 16 (2013),pp. 397–406.
    3. Lucas, Gortazar. (2012), broadcasting rights in football leagues and TV competition, Master Thesis CEMFI No. 1202, pp.143.
    4.  Mattos, César. (2012), Broadcasting Football Rights in Brazil: The Case of Globo and “Club of 13” in the Antitrust Perspective, Est. Econ., São Paulo, vol. 42, n.2, pp. 337-362.
    5. Morrow, S. (2004). The new business of football, MCMILAN Press LTD, first published, pp. 114- 132.
    6. Rashidian A, Eccles MP, Russell I. (2008). Falling on stony ground? A qualitative study of implementation of clinical guidelines' prescribing 2008; 85(2), pp.148-161.
    7. Scott, M. Hill, brad. Zakus, Dwight H. (2012), When the home team is not featured: Comparison of two television network commentaries during broadcasts of the 2006 FIFA World Football Cup, Sport Management Review 15 (2012), pp. 23–32.
    8. Strelize, Benadie (2005). “Relationship in sport sponsorship: marketing perspective”, unpublished doctoral degree dissertation, faculty of management, University of Johannesburg, pp. 213.
    9. Turner, Paul. (2011), Regulation of professional sport in a changing broadcasting environment: Australian club and sport broadcaster perspectives, Sport Management Review 15 (2012), pp. 43-59.
    10. Yavari, Saman. Veisi, Korosh, Rezaei, shamseddin. (2015). Relationship between internal marketing and customer ordination in administration of youth and sports in the west country of Iran with providing a model, international journal of sport studies. Vol., 5(7), pp 876-881.