تأثیر سبک‌های نوین مدیریتی بر میزان خلاقیت، اثربخشی و جابه‌جایی منابع انسانی در سازمان‌های ورزشی کارا

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران

2 دانشیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران

3 استادیار، مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران

چکیده

هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر سبک‌های نوین مدیریتی بر میزان خلاقیت، اثربخشی و جابه‌جایی منابع انسانی در سازمان‌های ورزشی است. کلیۀ مدیران فوقانی و رؤسای ادارۀ ورزش و جوانان (هیأت‌های ورزشی) استان گلستان در این تحقیق حضور داشتند که از بین آنها تعداد 37n= مدیر فوقانی و 176n= رئیس و نایب رئیس هیأت‌های ورزشی به‌طور تصادفی به‌عنوان نمونۀ آماری تحقیق انتخاب شدند. در تحقیق حاضر سه پرسشنامۀ سبک‌های مدیریتی چندعاملی (MLQ)، خلاقیت سازمانی آمابیل (1996) و اثربخشی فلتز (1998) استفاده شد. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل داده­ها نیز از آزمون تجزیه‌وتحلیل واریانس با اندازه­گیری­های مکرر (MANOVA) و آزمون رگرسیون چندگانه و ضریب همبستگی پیرسون در سطح 05/0P≤ استفاده شد. نتایج نشان داد که در بین سبک‌های سه‌گانۀ مدیریت، مدیریت تحول‌گرا (316/0,β= 743/9(F= در مقایسه با مدیریت عمل‌گرا (109/0,β= 019/5(F= و مدیریت بی‌خاصیت (002/0,β= 263/4(F=  قوی‌ترین متغیر تعیین‌کنندۀ میزان خلاقیت کارکنان است. همچنین رابطۀ معناداری بین سبک مدیریتی تحول‌گرا با میزان اثربخشی (05/0≥P و 23/0r =) و میزان جابه‌جایی کارکنان (05/0≥P و 11/0r = -) مشاهده شد و تنها در سازمان‌هایی که از سبک رهبری بی‌خاصیت بهره می‌برند، رابطۀ مستقیم و معناداری با جابه‌جایی (05/0≥P و 14/0r =) وجود داشت. با توجه به نتایج پژوهش که نشان داد در هیأت‌های ورزشی موفق که از سبک مدیریت تحول‌گرا بهره می‌بردند، میزان بروز ایده‌ها و اندیشه‌های نو (خلاقیت) به نسبت هیأت‌های ورزشی ناموفق در سطح بالاتری قرار دارد، پیشنهاد می‌شود در صورت نیاز سازمان به خلاقیت بیشتر کارکنان، از سبک مدیریتی مدیریت تحول‌گرا استفاده شود.

کلیدواژه‌ها


  1. پورسلطانی، حسین (1387). مقایسۀ سبک رهبری تحول‌گرا، عمل‌گرا و بی‌خاصیت هیأت‌های ورزشی استان گیلان، پژوهش در علوم ورزشی، ش 9، ص ص 206-191.
  2. حسینی، میثاق، رمضانی‌نژاد، رحیم، قزلسفلو، حمیدرضا (1388). رابطۀ اعتماد به نفس و انگیزش با انسجام تیمی و خودکارآمدی تیم‌‌های والیبال دانشجویی، همایش ملی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اراک. ص ص 27-24.
  3. فانی، علی‌اصغر، حمدان، محمود، خائف الهی، احمدعلی (1389). طراحی مدل رهبری مناسب برای مدیریت سازمان‌های لبنان، پژوهش‌‌های مدیریت در ایران. دورۀ 14، شمارۀ 2، ص ص 121 – 99.
  4. غفوری، فرزاد، اشرف گنجویی، فریده، دهقان، ایت...، حسینی مهسا (1388)، رابطۀ بین سبک‌های رهبری مدیران با خلاقیت معلمان تربیت بدنی، مجلۀ مدیریت ورزشی، شمارۀ2. ص ص 234-215.
    1. Ali, N., (2009). Factors affecting Overall Job Satisfaction and Turnover Intention. Journal of Managerial Sciences, 2(2): 239-252.
    2. Amabile TM (1998). How to kill creativity. Harvard Business Review, 76(9): 77-87.
    3. Avolio BJ, Zhu W, Koh W, Bhatia P (2004). Transformational leadership and organizational commitment: mediating role of psychological empowerment and moderating role of structural distance. Journal of Organizational Behavior 25:951–68.
    4. Bass BM, Avolio BJ, Jung D, Berson Y (2003). Predicting unit performance by assessing transformational and transactional leadership. J. Applied Psychol., 88: 207-218.
    5. Bass, B. M., & Avolio, B. J. (1996). Transformational leadership development: Manual for the Multifactor Leadership Questionnaire. Palo Alto, CA: Consulting Psychologists Press. 4(3):167-175).
    6. Caruso, D. R., Mayer, J. D., & Salovey, P. (2002). Emotional intelligence and emotional leadership. In R. E. Riggio, S. E. Murphy, & F. J. Pirozzolo (Eds.), multiple intelligences and leadership Mahwah, NJ: Lawrence Earlbaum Associates. (pp. 55–74).
    7. Chan, B.Y.F., S.F. Yeoh, C.L. Lim and S. Osman, (2010). An Exploratory Study on Turnover Intention among Private Sector Employees. International Journal of Business and Management, 5(8): 57-64.
    8. Choi Sang Long, Lee Yean Thean, Wan Khairuzzaman Wan Ismail and Ahmad Jusoh. (2012).Leadership Styles and Employees’ Turnover Intention: Exploratory Study of Academic Staff in a Malaysian College.World Applied Sciences Journal 19 (4): 575-581.
    9. Chow, C. and Wu, A. (2003). The role of transformational leadership in enhancing organizational innovation: Hypotheses and some preliminary findings. Leadership Quarterly, 14(4-5), 525-544
    10. Chun, Hsi Vivian Chen, Hung-Hui Li, and Ya-Yun Tang (2007). Transformational Leadership and Creativity: Exploring the Mediating Effects of Creative Thinking and Intrinsic Motivation. Proceedings of the 13th Asia Pacific Management Conference, Melbourne, Australia, 684-694.
    11. Daft, R., (2010). New Era of Management. 9th End. South-Western Cengage Learning, O.H. -Dess GG, Picken JC (2000). Changing roles: Leadership in the 21st century. Organ. Dynamics 29(4): 18-33.
    12. Dong I. Jung (2001). Transformational and Transactional Leadership and Their Effects on Creativity in Groups. Creativity Research Journal. Vol. 13, No. 2, 185–195.
    13. Ethem Duygulu, Emir Özeren. (2009).The effects of leadership styles and organizational culture on firm’s innovativeness. African Journal of Business Management Vol.3 (9), pp. 475-485.
    14. Feltz, D. L.; Lirgg, C. D. (1998). Perceived team and player efficacy in hockey, Journal of Applied Sport Psychology, v. 83, p. 557-564.
    15. Gwavuya, F. (2011). Leadership Influences on Turnover Intentions of Academic Staff in Tertiary Institutions in Zimbabwe. Academic Leadership Online Journal. 9(2): 137 - 149. http://www.academicleadership org/article.
    16. Gumusluoglu, Lale, Arzu Ilsev b (2009). Transformational leadership, creativity, and organizational innovation. Journal of Business Research 62: 461–473.
    17. Hunt JG, Stelluto GE, Hooijberg R(2004). Toward new-wave organization creativity: beyond romance and analogy in the relationship between orchestra-conductor leadership and musician creativity. Leadership Quarterly .15:145–62.
    18. Jung DI, Chow C, Wu A (2003). The role of transformational leadership in enhancing organizational innovation: Hypotheses and some preliminary findings. Leadership. Q. 14: 525-544.
    19. Kahai, S.S., Sosik, J.J. and Avolio, B.J. (2003). Effects of leadership style, anonymity, and rewards on creativity-relevant processes and outcomes in an electronic meeting system context. Leadership Quarterly, 14 (4-5), 499-524.
    20. Kent, T., Crotts, J., & Aziz, A. (2001). Four factors of transformational leadership behavior. Leadership & Organization Development Journal, 22(5), 221-229.
    21. Kark, R., & Shamir, B. (2002). The influence of transformational leadership on performance: a longitudinal investigation’’, Leadership Quarterly, Vol. 4, pp. 81-102.
    22. Masi, R. J., Cooke, R. A. (2000). Effects of transformational leadership on subordinate motivation, empowering norms and organizational productivity. The International Journal of Organizational Analyses, 8(9), 16-47.
    23. Piccolo, R. E., & Colquitt, R. J. (2006). Transformational leadership and job behaviors: The mediating role of core job characteristics, Academy of Management Journal, 49(2), 327-340.
    24. Pillai, R.Schriesheim, C.A.and wiliams, E.S. (1999). Fairness perceptions and trust of mediators for transformational and transactional leadership. Journal of management. 25 (6), 897 – 933.
    25. Politis J. D. (2004). Transformational and Transactional Leadership Predictors of the 'Stimulant’ Determinants to Creativity in Organizational Work Environments. The Electronic Journal of Knowledge Management .Volume 2 Issue 2, pp 23-34.
    26. Rabia, Khan, Abaid Ur Rehman, Afsheen Fatima (2009). Transformational leadership and organizational innovation: Moderated by organizational size. African Journal of Business Management Vol.3 (11), pp. 678-684.
    27. Riaz, A. and M.H. Haider, (2010). Role of transformational and transactional leadership on job satisfaction and career satisfaction. Bus. Econ Horiz., 1(4): 29-38.
    28. Sellgren, S.F (2007). Leadership and Staff Turnover Medical Management Centre, Department of Learning, Informatics, Management and Ethnic, Karolina Institute, Stockholm, Sweden. ISBN 978-91-7357-330-6.20(3):169-183.
    29. Shin SJ, Zhou J (2003). Transformational leadership, conservation, and creativity: evidence from Korea. Acad. Manage. J. 46(6): 703-714.
    30. Tagger.S (2002). Individual creativity and group ability to utilize individual creative resources: a multilevel model. Academy of Management Journal; 45(2): 315–30.
    31. Wells, J.E. and J.W. Peachey, (2010). Turnover intentions: Do leadership behaviors and satisfaction with the leader matter’. Team Performance Management, 17: 23-40.
    32. Woodman RW, Sawyer JE, Griffin RW (1993). Toward a theory of organizational creativity. Academy of Management Review; 18(2):293–321.