طراحی و تدوین برنامۀ راهبردی ورزش قهرمانی بانوان کشور ایران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دانشیار گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

چکیده

اعتقاد بر این است که برنامه‌ریزی راهبردی نوعی برنامه‌ریزی است که از طریق دوراندیشی انجام می‌گیرد. هدف از پژوهش حاضر، طراحی و تدوین برنامۀ راهبردی ورزش قهرمانی بانوان کشور ایران بود. روش تحقیق برحسب نحوۀ گردآوری اطلاعات، روش تحقیق آمیخته (کیفی - کمی) و بر مبنای هدف، از نوع تحقیقات کاربردی است. برای گردآوری داده‌ها، به بررسی اسناد و مدارک، مطالعۀ پیشینه و نظرهای اعضای شورای راهبردی (شامل تیم تحقیق و افراد خبره در زمینۀ ورزش قهرمانی بانوان) پرداخته شد و از پرسشنامۀ محقق‌ساخته که روایی آن توسط اعضای شورای راهبردی و پایایی آن توسط آلفای کرونباخ (93/0 a=) تأیید شد استفاده و بین نمونۀ تحقیق منتشر شد. نمونۀ تحقیق براساس جدول برآورد حجم نمونۀ مورگان (118) از بین جامعۀ آماری (شامل 172 نفر) انتخاب شد. با استفاده از آزمون دوجمله‌ای (به‌منظور تعیین معناداری اهمیت هر یک از گویه‌های SWOT) و روش دلفی، برگزاری جلسات و چندین مرحله تحلیل راهبردی چهار قوت، نه ضعف، هفت فرصت و یازده تهدید تأیید و براساس آزمون آماری فریدمن رتبه‌بندی شدند. نتایج تحقیق بعد از تجزیه‌وتحلیل قوت‌ها، ضعف‌ها، فرصت‌ها و تهدیدها و مشخص شدن امتیاز وزنی عوامل نشان داد که ورزش قهرمانی بانوان کشور باید از راهبردهای تدافعی استفاده کند و تدوین برنامۀ راهبردی و انتخاب راهبردهایی مناسب همچونالگوپردازی، طراحی و ساخت اماکن ورزشی ویژۀ بانوان با توجه به مقتضیات فرهنگی، اجتماعی و اقلیمی و ایجاد شرایط لازم اخذ و میزبانی رویدادهای ورزشی مؤثر بین‌المللی بانوان در داخل کشور به‌منظور به حداقل رساندن ضعف‌ها و دوری از تهدیدها پیشنهاد شد.

کلیدواژه‌ها


 

1. اعرابی، سید محمد. (1385). دستنامه برنامه‌ریزی استراتژیک، دفتر پژوهش‌های فرهنگی، تهران، صص 6-5.

2. الوانی، مهدی. (1384). مدیریت عمومی، چاپ بیست‌وسوم، نشر نی، تهران، ص 53.

3. امیرتاش، علی‌محمد. (1387). توسعۀ هندبال تیمی به‌عنوان یک ورزش قهرمانی از دیدگاه ورزشکاران و مربیان دانشگاهی مرد، نشریۀ علوم حرکتی و ورزش، شمارۀ 11، صص 109-97.

4. احسانی، محمد و همکاران. (1387). بررسی علل عدم حمایت اسپانسرها از ورزش حرفه‌ای بانوان شهر اصفهان، نشریۀ علوم حرکتی و ورزش، سال ششم، شمارۀ 12، صص 120-111.

5. الهی، علیرضا. (1383). بررسی عملکرد سازمان لیگ حرفه‌ای فوتبال جمهوری اسلامی ایران و مقایسۀ آن با سازمان لیگ حرفه ای فوتبال ژاپن، پایان‌نامۀ انتشارنیافته کارشناسی‌ارشد، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی. دانشگاه تهران، ص 10.

 6. الهی، علیرضا و پورآقایی اردکانی، زهرا. (1383). بررسی وضعیت استادیوم‌های فوتبال کشور در مقایسه با استانداردهای اروپایی، نشریۀ علمی پژوهشی حرکت، شمارۀ 19، صص 79-63.

 7. بارفروش، احمد. (1387). تحلیل محتوای نشریات ورزشی تابستان 1387، معاونت امور مطبوعاتی و اطلاع‌رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ص 11.

8. بهکیش، محمدمهدی. (1385). اقتصاد ایران در بستر جهانی شدن، چاپ چهارم، نشر نی، تهران، صص 26-25.

9. تاجیک اسماعیلی، عزیزالله. (1377). کاربست یافته‌های تحقیقات، بن‌بست‌ها و راهکارها، پژوهش‌نامۀ آموزشی، شمارۀ 8، صص 9-8.

10. تندنویس، فریدون و همکاران. (1386). مقایسۀ دیدگاه ورزشکاران، مربیان و صاحب‌نظران در مورد راهکارهای پیشرفت ورزش قهرمانی ژیمناستیک کشور، فصلنامۀ المپیک، شمارۀ 4، صص 29-17.

11. حمیدی‌زاده، حمیدرضا. (1380). برنامه‌ریزی استراتژیک، انتشارات سمت، تهران.  ص 30.

12. خسروی‌زاده، اسفندیار. (1387). مطالعه و طراحی برنامۀ استراتژیک کمیتۀ ملی المپیک جمهوری اسلامی ایران، رسالۀ دکتری، دانشکدۀ تربیت بدنی، دانشگاه تهران، صص 75-60.

13. داورزنی، محمدرضا. (1374). تأثیر خصوصی‌سازی بر کارآیی و اثربخشی ورزش کشور، با تأکید بر ورزش باشگاهی، پایان‌نامۀ انتشار نیافته کارشناسی‌ارشد، دانشکدۀ مدیریت، دانشگاه تهران، صص 45-30.

14. راجر جکسون، ریچارد پالمر. (1383). راهنمای مدیریت ورزشی، گروه مترجمان، چاپ سوم، کمیتۀ ملّی المپیک جمهوری اسلامی ایران، ص 50.

15. رحیمی بروجردی، علیرضا. (1385). خصوصی سازی، انتشارات دانشگاه تهران، چاپ اول، تهران، صص 35-15.

16. رضائیان، علی. (1382). مبانی سازمان و مدیریت، چاپ پنجم، سمت، تهران، صص 80-65.

17. رضائیان، علی. (1384). تجزیه‌وتحلیل و طراحی سیستم، چاپ هشتم، سمت، تهران ص 40.

18. رضوی، محمدحسین. (1383). تحلیل سیاست خصوصی‌سازی در ورزش کشور با تأکید بر ورزش قهرمانی، رسالۀ انتشار نیافته دکتری، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، ص 10.

19. سازمان تربیت بدنی جمهوری اسلامی ایران.(1381). سند راهبردی نظام جامع توسعۀ تربیت بدنی و ورزش کشور، مؤلفۀ توسعۀ ورزش قهرمانی.

20. سلامی، فاطمه و همکاران. (1383). توصیف موانع شرکت بانوان در فعالیت‌های ورزشی، پژوهشکدۀ تربیت بدنی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، صص 55-40.

21. شریعتمداری، مهدی. (1383). ضرورت و نقش آموزش در بهسازی نیروی انسانی و توسعه در هزارۀ سوم، فصلنامۀ علمی خرد، سال پنجم، شمارۀ 9، صص 3-2.

22. طبیبی، جمال‌الدین. ملکی، محمدرضا.(1384). برنامه‌ریزی استراتژیک، چاپ دوم، ترمه، تهران، ص 15.

23. عارفیان، یدالله. (1384). بررسی موانع و مشکلات خصوصی سازی در ورزش مازندران از دیدگاه مدیران ورزشی، پایان‌نامۀ انتشار نیافته کارشناسی‌ارشد، دانشگاه مازندران، ص 60.

24. علیجانی، عیدی. (1381). بررسی وضعیت موجود و تدوین شاخص‌های استعدادیابی در رشتۀ دو ومیدانی، نشریۀ پژوهش در علوم ورزشی، شمارۀ 4، صص 24-1.

25. غفرانی، محسن.(1387). طراحی و تدوین استراتژی توسعۀ ورزش قهرمانی و همگانی استان سیستان و بلوچستان، رسالۀ دکتری، دانشکدۀ تربیت بدنی، دانشگاه تهران، ص 30.

26. فراهانی، ابوالفضل و همکاران. (1385). امکانات و تجهیزات پایگاه‌های ورزش قهرمانی و نقش آن در توسعۀ ورزش کشور، نشریۀ علوم حرکتی و ورزش، شمارۀ 29، صص 83-69.

27. فرد دیوید.(1379). مدیریت استراتژیک، ترجمۀ علی پارسائیان، محمد اعرابی، دفتر پژوهش‌های فرهنگی، تهران، ص 50.

28. کابلی‌زاده، احمد. (1384). خصوصی‌سازی مردمی؛ کارآیی همراه با عدالت، تهران، مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی، چاپ اول ص 40.

29. کوزه‌چیان،‌ هاشم. (1378). ارزشیابی عملکرد مدیران دانشکده‌های تربیت بدنی کشور. نشریۀ حرکت، شمارۀ 1، صص 66-57.

30. مظفری، سید امیر احمد و همکاران. (1388). نظام جامع توسعۀ ورزش قهرمانی جمهوری اسلامی ایران، طرح پژوهشی، تهران، پژوهشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، صص 200-156.

31. نادریان، مسعود و همکاران. (1388). موانع مشارکت ورزشی زنان و ارتباط آنها با انگیزه، نشریۀ علوم حرکتی و ورزش، سال هفتم، شمارۀ 13، صص 156-145.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

32. Andreff, W. (2000). Sport and economic development, Play the Game,pp: 12-16.

33.Wade,H,H.(2002).Data inquiry and anahysis for educational reform,pp: 18-20..http://eric-web.tc.columbia.edu.

34. Marlene, A. Dixon, Warner.Stacy, M. (2008). Parental Influence on Women’s Life time Sport Involvement, Sociology of Sport Journal: Volume25, pp: 538-559.

35. Patrick, Boyd. (2005).Forging Future Success: A Strategic Planning Guide for Fijis National Sport Federations – Fiji Association of Sports and National Olympic Committee – www.fijiolympiccommittee.com

36. Pitts, Brenda G. Pedersen, Paul M. (2005). Examining the body of scholarship in sport management: A content analysis of the journal of sport management. The SMART Journal: Volume2, Issue 1. pp: 33-52.

37. Richard, L. Daft. (2002). Management, First Edition, South Western Publisher.pp: 28-30.

38. Sport and Recreation of New Zealand. (20060). Research strategy for sport, recreation and physical activity in New Zealand, Phase One: Purpose, Vision, Objectives, www.sparc.org.nz/research-policy/

39. Szymanski, S. (2002). The economic impact of the world cup, World Economics, 3(1), pp: 169-177

40. Tipper, D.G. Pfister, G. (2004). "Women taking the lead-Action plan for increasing the number of women in leadership position in German Sport Organization". Www. Femtotop.de.

41. The Canadian Sport Policy. (2002). www.pch.gc.ca

42. Women’s Sports Foundation UK. (2004). Women into sports leadership.Http://www.wsf.org.UK/informed/wsf-fact-Leadership.pdf.