هدف این پژوهش بررسی رابطة بین انگیزش مشارکت، توانمندسازی روانشناختی و تعهد عاطفی کارکنان سازمان تربیت بدنی است. جامعة آماری تحقیق را 380 نفر از کارشناسان و مدیران ستادی سازمان تربیت بدنی ایران تشکیل میدهد که براساس جدول کرجیس و مورگان ، 225 نفر بهعنوان نمونة آماری انتخاب شدند. دادههای تحقیق از طریق پرسشنامههای انگیزش مشارکت یانگ (2005)، توانمندسازی روانشناختی اسپریتزر (1994) و تعهد عاطفی میر و آلن (1997) با تجدیدنظر دوباره توسط استادان و متخصصان در این زمینه استفاده شد. تجزیهوتحلیل یافتهها با استفاده از روشهای آمار توصیفی و روش تحلیل مسیر نشان داد که انگیزش مشارکت اثر مستقیم (16/0) و غیرمستقیم (15/0) مثبت و معناداری بر تعهد عاطفی دارد. بهعلاوه، توانمندسازی روانشناختی بر تعهد عاطفی اثر مستقیم و معناداری دارد (26/0). در نتیجه بخش زیادی از واریانس توانمندسازی روانشناختی (26/0) و تعهد عاطفی کارکنان (52/0) ناشی از انگیزش مشارکت کارکنان است. بهطور کلی میتوان گفت برای ایجاد تعهد عاطفی کارکنان نیاز است که مدیران سازمان تربیت بدنی با ایجاد فضای همکاری و مشارکت انگیزاننده و طرح شیوههای مناسب توانمندسازی کارکنان و درگیری مستقیم خود در این امور، تعهد عاطفی کارکنان را بهبود بخشند.
)