اثر سرمایۀ فکری بر عملکرد سازمانی با نقش میانجی استراتژی تصمیم‌گیری در پژوهشگاه علوم ورزشی ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیارمدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

2 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

3 استادیار مدیریت ورزشی، پژوهشگاه علوم ورزشی، تهران، ایران

چکیده

هدف از پژوهش حاضر، اثر سرمایه فکری بر عملکرد سازمانی با نقش میانجی استراتژی تصمیم گیری در پژوهشگاه علوم ورزشی ایران بود. روش تحقیق توصیفی- پیمایشی بود. جامعه کلیه کارکنان پژوهشگاه علوم ورزشی به تعداد 50 نفر بود. نمونه به روش تمام شمار و برابر با جامعه بود. ابزار تحقیق پرسش نامه های استاندارد ارزیابی سرمایه فکری بونتیس (1998) ، عملکرد سازمانی پاترسون (1970)، پرسشنامه استاندارد استراتژی تصمیم گیری می باشد. تجزیه و تحلیل اطلاعات با مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) با رویکرد روش حداقل مربعات جزئی (PLS) و نرم افزار 3Smart PLS صورت پذیرفت. نتایج نشان داد سرمایه ارتباطی بر عملکرد سازمانی اثر مستقیم، منفی و معنی داری دارد و سرمایه ساختاری بر تصمیم گیری احساسی اثر مستقیم، مثبت و معنی داری دارد ابعاد سرمایه فکری(انسانی، ساختاری، ارتباطی) بر تصمیم گیری منطقی به ترتیب اثر مستقیم منفی، مثبت، مثبت و معنی داری دارند. استراتژی تصمیم گیری منطقی بر عملکرد سازمانی اثر مستقیم، مثبت و معنی داری دارد. سرمایه انسانی و ساختاری با نقش میانجی تصمیم گیری منطقی بر عملکرد سازمانی اثر غیر مستقیم، منفی و معنی داری دارند. لذا کارکنان پژوهشگاه علوم ورزشی با تقویت سرمایه فکری از استراتژی تصمیم گیری مناسب استفاده و عملکرد سازمانی را بهبود دهند.

کلیدواژه‌ها


1. Moharamzadeh M, Fatahi H, Kashef M. The Investigating Relationship between servant leadership With intellectual capital with test the role of mediator of organizational socialization mong the staff departments of Youth and Sports West Azerbaijan province. Journal of Organizational Behavioral Management in Sport Studies. 2016;3(2):21-30[In Persian].
2. Abdolmaleki H, Noorizadeh A. Investigating the role of social capital in creating intellectual capital among sports federation staff. Sport management and motor behavior research. 2014;10(20):123-30[In Persian].
3. Bahrami S, Rajaeepour S, Aghahosseni T, Nasrabadi HAB, Yarmohamadian MH. Analysis of Multiple Relationships of Intellectual Capital and Organizational Innovation in Higher Education Quarterly Journal of Research and Planning in Higher Education. 2011;17(3):27-50[In Persian].
4. Amirkabiri A, Sheikhi S. The Study of Relationship between Intellectual Capital and Organizational Performance (A Case Study in National Iranian Gas Company. Scientific and Research Electronic Journals. 2012;3(5,6):55-64[In Persian].
5. Hosseinpour D, Azar M. Developing an Appropriate Model for the Improvement of Organizational Performance Based On Two Approaches: Intellectual Capital And Social Capital. Journal of Development Evoluation Management. 2011;1390(7):19-29[In Persian].
6. Mirkamali SM, Beyranvand MS, Roomiani Y. The Study of the Effect of Strategic Human Resources Management on Organizational Performance with the Mediating Role of Human Capital in Faculties of Physical Education and Sport Sciences of State Universities in Tehran. Journal of Sport Management. 2016;8(3):453-65[In Persian].
7. Greenwood W. Relationship between Strategic Human Resource Management and Firm Performance. European Journal of Research and Reflection in Management Sciences. 2015;3(3):50-66.
8. khorsandi M, mirzazadeh z, Salatin M. Relationship between organizational learning capability with Organizational Performance in General Directorate of Youth and Sport in Khorasan Razavi. Journal of Organizational Behavioral Management in Sport Studies. 2015;2(3):61-8[In Persian].
9. Bosilj-Vuksic V, Milanovic L, Stemberger MI. Organizational Performance Measures for Business Process Management: a Performance Measurement Guideline. Tenth International Conference on Computer Modeling and Simulation; Uskim2008.
10. Alirezaii N, Mesah H, Akrami N. The Relation between Work Conscientiousness with Job Performance. journal of Ethics in science and Technology. 2013;8(2):76-86[In Persian].
11. Khass ED, Nivlooei FB. The Survey of the Effect of Intellectual Capital Management on Managers Strategic Decision Making in Companies of Industrial District. Journal of Development Evoluation Management. 2014;1393(17):17-26[In Persian].
12. Parker J, Andrew M, de WB, Fichhoff B. Maximizers versus Satisficers: Decision–Making Styles, Competence and Outcomes Judgment and Decision Making. 2007;2(6):342-4.
13. Oliveira A. A Discussion of Rational and Psychological Decision Making Theories and Models: The Search for a Cultural– Ethical Decision Making Model. Electronic Journal of Business Ethics and Organization Studies. 2007;12(2):12-7.
14. Patton JR. Intuition in decisions. Management Decision. 2003;41(10):989-96.
15. Rehman RR, Khalid A, Khan M. Impact of Employee Decision Making Styles on Organizational Performance: In the Moderating Role of Emotional Intelligence. World Applied Sciences Journal. 2012;17(1308-1315).
16. Emmanuel IE, Damachi GU. Employees’ Participation in Decision Making and the Hospitality Industry in Nigeria. An Investigative Study of Selected Hotels in the Federal Capital Territory, Abuja, Nigeria. Academic Journal of Economic Studies. 2015;1(4):54-66.
17. Maditinos D, Chatzoudes D, Tsairidis C, Theriou G. The impact of intellectual capital on firms’ market value and financial performance. Journal of Intellectual Capital. 2011;12(1):132-51.
18. Serenko A. A causal model of human capital antecedents and consequents in the financial services industry. journal of intellectual capital. 2009;70(7):53-60.
19. Sharbati A, Jawad S. Intellectual capital and business performance in the pharmaceutical sector of Jordan. Journal of management discount. 2010;48(7):105-31.
20. Fulop J, David R, Schweik C. What is Mean Decision". Making in the Content of Eco-Informatics, www.google.com 2006
21. Singh R, Greenhous JH. The relation between career decision–making strategies and Person–Job Fit: A study of Job changers. Journal of Vocational Behavior 2004;64(1):198-221.
22. Hadizadehmoghadam A, Tehrani M. Investigating the relationship between public styles of decision makers in government agencies. governmental management. 2009;1(1):123-38[In Persian].