نیازسنجی تأسیس تلویزیون خصوصی ورزش در ایران و ارائۀ الگوی مطلوب

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس‌ارشد مدیریت ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران

2 استادیار، گروه مدیریت ورزشی واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران

3 استادیار، گروه علوم اجتماعی واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران

چکیده

پژوهش حاضر، به نیازسنجی تأسیس تلویزیون خصوصی ورزش در ایران و ارائۀ الگوی مطلوب پرداخته است. این پژوهش از نوع توصیفی و علی- مقایسه‌ای است و به‌صورت میدانی اجرا شده است. نمونۀ آماری پژوهش را 140 نفر از کارکنان صداوسیما و 237 نفر از کارشناسان تربیت بدنی تشکیل دادند. برای جمع‌آوری اطلاعات از یک پرسشنامۀ مشخصات دیموگرافیک و یک پرسشنامۀ محقق‌ساخته بهره گرفته شده است. نتایج نشان می‌دهد بین دیدگاه کارکنان صداوسیما و کارشناسان تربیت بدنی در زمینۀ تأسیس تلویزیون خصوصی ورزش اختلاف معناداری وجود ندارد. همچنین بین دیدگاه کارکنان صداوسیما و کارشناسان تربیت بدنی در زمینۀ تأثیرات تأسیس تلویزیون خصوصی ورزش بر انحصار تلویزیون دولتی تفاوتی معناداری مشاهده نشد، یعنی در نیاز به تأسیس تلویزیون خصوصی ورزش و تأثیرات تأسیس تلویزیون خصوصی ورزش بر انحصار تلویزیون دولتی بین دو گروه اجماع وجود دارد. تأسیس تلویزیون خصوصی ورزش برای ترویج و اعتلای ورزش کشور در سطح جامعه ضروری است.

کلیدواژه‌ها


. داورزنی، داور. (1374). تأثیر خصوصی‌سازی بر کارایی و اثربخشی ورزش کشور. رسالۀ دکتری، تهران: دانشکده مدیریت، صص 1-135

 

2. رجبی، مالک؛ حسینی، محمد سلطان؛ رضوی، محمدحسین؛ حسینی، سید عماد. (1391). نقش رسانه‌ها و تماشاگران ورزشی در جذب سرمایه‌گذاری بخش خصوصی در ورزش قهرمانی، مطالعات مدیریت ورزشی، شمارۀ 13، صص 106-93.

 

3. ظهرابی، فاطمه و صابونچی، رضا. (1390). مقایسۀ نقش رسانه‌ها در توسعۀ بازاریابی ورزش قهرمانی. ششمین همایش ملی دانشجویی، تهران: دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، صص 78-67.

 

4. عبدلی، بهروز. (1384). مبانی روانی اجتماعی تربیت بدنی و ورزش. تهران: بامداد کتاب، صص 23-20.

 

5. عنایتی شبکلانی، علی؛ محمدخانی ملکوه، محمد ( 1391). نقش تلویزیون در همگانی شدن فوتبال در ایران. فصلنامۀ پژوهش‌های ارتباطی ، شمارۀ 1، صص 100-71.

 

6. قاسمی، حمید. (1386). بررسی نقش رسانۀ گروهی در توسعۀ ورزش کشور. رسالۀ دکتری، تهران: دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، صص 128- 1.

 

7. قاسمی، حمید؛ مظفری، امیراحمد؛ امیرتاش، علی محمد. (1386). توسعۀ ورزش از طریق تلویزیون در ایران، پژوهش در علوم ورزشی، شمارۀ 17، صص 148-131 .

 

8. قاسمی، حمید. (1387). نقش رسانه‌ها در خصوصی‌سازی فوتبال. همایش بین المللی خصوصی‌سازی فوتبال. تهران: دانشگاه تربیت مدرس، صص 73-62.

 

9. کردی، محمدرضا. (1386). بررسی نقش مطبوعات و رسانه‌های گروهی در ورزش ایران. طرح پژوهشی، پژوهشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، صص 17-1.

 

10. محرم‌زاده، مهرداد. (1385). مقایسۀ شیوه‌های بازاریابی ورزش دانشگاهی ایران و ترکیه. فصلنامۀ پژوهش و برنامه‌ریزی در آموزش عالی، 1، صص 108-93.

 

11. محمدی، رزگار؛ هنری، حبیب؛ صادقی، رضا و شجاعی، سهیلا. (1390). نقش تلویزیون در ایجاد تعهد در مخاطبان تلویزیونی فوتبال نسبت به حامیان مالی ورزشی. ششمین همایش ملی دانشجویی، تهران: دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، صص 62-54.

 

12. محمدی، فاطمه و محسنیان راد، مهدی. (1388). بررسی ضرورت‌های تأسیس و مصرف تلویزیون خصوصی در ایران و ترسیم الگوی مطلوب برای آن. پایان‌نامۀ دورۀ کارشناسی‌ارشد رشتۀ ارتباطات، تهران:دانشکدۀ صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران، صص 176-1.

 

13. . Aslam, M. (2008). Sport TV Chaneel Preferences in Lahore, Pakestan. European journal of scientific Research, 24 (2),Pp. 253-262.                                                                                                                                

 

14. . Boyle, R; Haynes, R. (2000). Power play: sport, the media and popular culture. London: Longman,Pp. 1-16.                                                                                                                                                                              

 

15. James, J. (et al). (1998). Relationship between broadcasting media and minor league hockey game attendance. Journal of sport management, 12: 122-303.                                                                                         

 

 

16. McChesney, R.W. (1999). Media Convergence and Globalization. In Electronic Empires: Global Media and Local Resistance.London: Arnold, Pp.1-16                                                                                                                

 

17.  Ran, Wie; Leung, L.(1998). Owning and using new media technology as predictors of quality of life. Telematics and informatics, 15: 237-251.                                                                                                                

 

18. Rowe, D.(2009). Media and sport: The cultural Dynamics of  Global Games.sociology compass. Vol.3(4),Pp. 543-558.                                                                                                                                                 

 

19. Wenner, L. et al. (1998). Media sport. New York: Routledge,Pp.1-256.