بررسی ابعاد هوش فرهنگی نیروهای داوطلب در ورزش

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه تهران

2 دانشگاه شاهرود

3 دانشگاه شمال

چکیده

هدف از این پژوهش بررسی هوش فرهنگی داوطلبان رویدادهای ورزشی بود. روش تحقیق توصیفی و از نوع تحلیلی است. جامعة آماری تحقیق کلیة نیروهای داوطلب شرکت­کننده در دهمین المپیاد فرهنگی – ورزشی دانشجویان دختر و پسر دانشگاه­های سراسر کشور بودند. به دلیل پایین بودن حجم جامعة آماری، نمونه به­صورت تمام­شمار به­دست آمد که در حقیقت نمونه برابر جامعه است. بر این اساس 120 نفر به­عنوان نمونة آماری ارزیابی شدند. هوش فرهنگی با استفاده از پرسشنامة 20 سؤالی آنگ و همکاران (2004) اندازه­گیری شد. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه توسط 12 نفر از استادان صاحب­نظر دانشگاهی تأیید شد و در یک مطالعة راهنما و با استفاده از ضریب همبستگی آلفای کرونباخ، مقدار پایایی پرسشنامة هوش فرهنگی 72/0 به­دست آمد. تجزیه­وتحلیل داده­ها در دو سطح توصیفی و استنباطی ارزیابی شد. برای تجزیه­وتحلیل اطلاعات از آزمون­های فریدمن و تحلیل واریانس یکطرفه استفاده شد. یافته­های تحقیق نشان داد که میانگین هوش فرهنگی داوطلبان برابر با 42/0 ± 5/3 بود، همچنین اختلاف مشاهده­شده بین اولویت ابعاد هوش فرهنگی داوطلبان معنادار بود (01/0 P<، 1/57= X2). بر این اساس بعد انگیزش هوش فرهنگی با میانگین 61/0 ± 86/3 بالاترین اولویت و بعد دانش هوش فرهنگی با میانگین 57/0 ± 31/3 پایین­ترین اولویت را دارا بودند. همچنین بین راهبرد هوش فرهنگی افرادی که کمتر از 1 سال سابقة کار داوطلبی داشتند و افرادی که دارای 1 سال سابقة کار داوطلبی بودند، تفاوت معناداری مشاهده شد (05/0 P<). نتایج تحقیق حاضر می­تواند بینش خوبی در مدیران امور داوطلبی در زمینة اهمیت توسعة هوش فرهنگی در نیروهای کاریشان ایجاد کند و در تدوین راهبردهای مناسب منابع انسانی که در تعاملات میان­فرهنگی سهیم هستند به کار گرفته شود و مسیر جدیدی برای مطالعات دانشگاهی در این حوزه بگشاید.

کلیدواژه‌ها


1. رحیم­نیا، فریبرز. مرتضوی، سعید. دلارام، طوبی. (1388). "بررسی میزان تأثیر هوش فرهنگی بر عملکرد وظیفه­ای مدیران (مورد مطالعه: شعب بانک اقتصاد نوین استان تهران)". نشریة علمی – پژوهشی مدیریت فردا، سال هشتم، شمارة 22، صص : 78 – 67.
2. عباسعلی زاده، منصوره. نائیجی، محمدجواد (1386). "هوش فرهنگی، سازگاری با ناهمگون­ها". ماهنامة تدبیر. شمارة 181. صص: 23 – 20.
3. فیاضی، مرجان. جان نثار احمدی، هدی. (1385). "هوش فرهنگی، نیاز مدیران در قرن تنوع". ماهنامة تدبیر، شمارة 172، صص: 42 و 41.
4. کاظمی، معصومه. (1387). "بررسی ارتباط هوش فرهنگی و عملکرد کارکنان جامعة المصطفی العالمیه". پایان­نامة کارشناسی­ارشد، دانشگاه تهران. صص : 163-1.
5. من آل آقا، میترا. (1387). "ارائة راهکارهایی برای ارتقای هوش فرهنگی مدیران دولتی دست­اندرکار در امور بین­الملل". پایان­نامة کارشناسی­ارشد، دانشگاه تهران. صص : 100-1.
6. Ang, S., Van Dvne, L., and Ng, K. Y. (2004). “The measurement of cultural intelligence”. Paper presented at the 2004 academy of management meetings symposium on cultural intelligence in the 21th century, New Orleans, LA.
7. Chelladuray, P. (2006). “Human resource management in sport and recreation”. 2nd edition”. Human Kinetics.PP:1-341.
8. Cnaan, R. A. and Goldberg – Glen, R. S. (1991). “Measuring motivation to volunteer in human services”. The Journal of applied behavioral science. 27, PP:269-284.
9. Dean, Benjamin Paul (2007). “Cultural intelligence in global leadership, a model for developing cultural and nationally diverse teams”. Dissertation for the degree of doctor, regent university, united states, Virginia.
10. Earley, P. C., and Ang, S. (2003). “Cultural intelligence: individual intercations across cultures”. Stanford, CA7 stanford business books.PP:1-312.
11. Earley, P. Christopher (2002). “Redefining interactions across cultures and organizations : moving forward with cultural intelligence”. Researchi in Organizational Behavior,  Vol. 24, PP: 271-299.
12. Han, K.(2007). “Motivation and commitment of volunteers in a marathon running event”. A dissertation submitted to the department of sport management, recreaton management and physical education in partial fulfillment of the requirements for the degree of doctor of philosophy, the Florida state university college of education.PP:1-158.
13. Imai, L., and Gelfand, M. J. (2010). “The culturally intelligent negotiator: the impact of cultural intelligence (CQ) on negotiation sequences and outcomes”. Organizational behavior and human decision processes, department of psychology, university of Maryland, College park, MD 20742. United state.PP:1-16.
14. Lugo, Maria (2007). “An examination of cultural and emotional intelligence in the development of global transformational leadership skills”. Unpublished doctoral dissertation, Walden university.PP:1-110.
15. Nassar, N. O., Mohamed Talaat, N. (2009). “Motivations of young volunteers in special event”. Tourismos: an international multidiciplinary journal of tourism, 4 (1). PP:145-152.
16. Symposium of cultual intelligence, New Orleans, LA
17. Takeuchi, R., Yan, S. and Tesluk, P. E. (2002). “An examination of crossover and spillover effects of spousal and expatriate cross – cultural adjustment on expatriate outcomes”. Journal of applied psychology, 87. PP:655-666.
18. Tan, Joo – Seng (2004). “Issues and observation: cultural intelligence and the global economy”. Leadership in action. Vol. 24, No. 5, PP: 19-21.
19. Triandis, H. C. (2006). “Cultural intelligence in organizations group and organization management”.Vol. 31 (1): PP:20-24.
20. Van der wagen, L. (2007). “Human resource management for event, managing the event worforce”. Book reviews, tourism management, 28. PP:1574-1583.
21. Ward, Collen: Wilson, Jessie. Fischer, Ronald (2011). “Assessing the predictive validity of cultural intelligence over time”. Personality and individual differecnes.Vol.(51) 2). PP:138-142.
22. William, P. W., Dossa, K. A., and Tompkins, L. (1995). Volunteerism and special event management: a case study of whistler's mens world cup of skiing”. Festival management and event tourism, 3. PP:83-95.