دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهراننشریه مدیریت ورزشی2008-93416420150220The Identification and Prioritization of the Exiting Challenges of Privatization of Iranian Football Clubs Using
PEST1 Modelشناسایی و رتبهبندی چالشهای موجود در روند خصوصیسازی باشگاههای فوتبال کشور براساس مدل PEST5755935311010.22059/jsm.2015.53110FAامینزارعدانشجوی دکتری رشتۀ مدیریت رفتار سازمانی دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایرانعلیبابائیاناستادیار مدیریت دولتی، گروه مدیریت دولتی، دانشکدۀ مدیریت دانشگاه علوم انتظامی، تهران، ایرانغلامرضامرادیدانشجوی دکتری رشتۀ تربیت بدنی دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه علامه طباطبایی،تهران، ایرانسید عبدالرسولحسینیکارشناس ارشد رشتۀ مدیریت دولتی دانشکدۀ مدیریت دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایرانJournal Article20121224A review of studies about sports privatization indicates that almost all<br />countries in the world have paid considerable attention to the role and the<br />significance of sports privatization. However, it should be noted that there<br />are not only one or two factors influencing sports privatization. The main<br />issue is that sports privatization especially for football clubs cannot be<br />effective without the existence of a set of factors. Accordingly, the present<br />study concentrated on the most important challenges facing football clubs<br />privatization in Iran. This descriptive-application study has employed a<br />survey method. The statistical population included football managers,<br />university professors in the field of physical education, and sports experts.<br />Excel software and numerical means were used to identify challenges.<br />Besides, Expert Choice and ranking techniques such as AHP, TOPSIS, and<br />SAW were used to perform the primary ranking of factors. Prioritizing<br />methods such as prioritizing means, BORDA and COPELAND were<br />employed to merge and rank factors and indexes considered as challenges.<br />The findings suggested that the most important challenges were legalpolitical,<br />sociocultural, economic, and technological challenges respectively.<br />Unplanned privatization with no specific stages was considered as the main<br />legal-political challenge, sports underestimation in sociocultural<br />development programs as the main sociocultural challenge, lack of broadcast<br />right as the main source of income as the core economic challenge, and<br />finally inadequacy of loans granted to the private sector by the government was<br />regarded as the major technological challenge. بررسی مطالعات انجامگرفته در زمینۀ خصوصیسازی ورزش نشان میدهد که تقریباً همۀ کشورهای جهان اهمیت و ارزش زیادی برای نقش و جایگاه خصوصیسازی ورزش قائلاند. باید توجه داشت در زمینۀ خصوصیسازی ورزش، تنها یک یا دو عامل تأثیرگذار نیستند. مسئلۀ اصلی این است که خصوصیسازی ورزش و بهویژه باشگاههای فوتبال، بدون فراهم کردن مجموعهای از عوامل، سودمند و اثربخش نخواهد بود. ازاینرو، تحقیق حاضر با استفاده از مدل PEST، بر روی مهمترین چالشهای تأثیرگذار بر خصوصیسازی باشگاههای فوتبال کشور، تمرکز دارد. <br /> این پژوهش کاربردی و توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعۀ آماری تحقیق شامل مدیران ورزش فوتبال، استادان دانشگاهی رشتۀ تربیت بدنی و کارشناسان ورزشی است. بهمنظور شناسایی چالشها از نرمافزارExcel و میانگین هندسی؛ و از نرمافزارExpert Choice و تکنیکهای رتبهبندیAHP، TOPSIS و SAW بهمنظور رتبهبندی اولیه و از روشهای اولویتبندی شامل میانگین رتبهها، BORDA و COPELAND برای ادغام و رتبهبندی نهایی عوامل و معیارهایی که بهعنوان چالش شناسایی شده بودند، استفاده شد. براساس یافتههای تحقیق، مهمترین چالشها بهترتیب اولویتبندی؛ چالشهای سیاسی ـ حقوقی، اجتماعی ـ فرهنگی، اقتصادی و چالشهای تکنولوژیکی هستند. خصوصیسازی بدون برنامه و مرحلهای نبودن آن، مهمترین معیار چالش سیاسی- حقوقی؛ اهمیت کم ورزش در مجموعه برنامههای توسعۀ اقتصادی ـ اجتماعی، مهمترین معیار چالش اجتماعی ـ فرهنگی؛ عدم تحقق حق پخش تلویزیونی بهعنوان یک منبع درآمد، مهمترین معیار چالش اقتصادی و ناکافی بودن تسهیلات اعطایی ویژه از سوی دولت به بخش خصوصی، مهمترین معیار چالش تکنولوژیکی شناخته شد.دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهراننشریه مدیریت ورزشی2008-93416420150220The Effect of Budget Participation on Job Attitudes and Performance of Physical Education Managers of
Universitiesتاثیر مشارکت در بودجه بندی بر نگرش های شغلی و عملکرد مدیران تربیت بدنی دانشگاه ها5956125311210.22059/jsm.2015.53112FAمجیدرجبیکارشناس ارشد، مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانمهرزادحمیدیدانشیار، مدیریت ورزشی، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانمجیدجلالی فراهانیدانشیار، مدیریت ورزشی، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20121222The aim of this study was to analyze the effect of budget participation on<br />job attitudes and performance of physical education managers of<br />universities. Research method was descriptive, with regard to the<br />relationship of the variables it was correlation and application considering<br />the aim of the study and data were collected by field method. The statistical<br />population consisted of physical education managers of state universities<br />affiliated to the Ministry of Science, Research and Technology. The sample<br />was equal to the population. Five standardized questionnaires were used to<br />collect data including Budget Participation, Job Satisfaction, Job<br />Involvement, Organizational Commitment and Performance. To evaluate the<br />effect of the variables and to assess the model, Structural Equation Modeling<br />(SEM), Bayesian estimation with AMOS software were used. The Results<br />revealed that participation in budgeting of managers did not directly have a<br />significant effect on their performance. But the results of SEM and Bayesian<br />estimation showed that participation of managers in budgeting indirectly had<br />an effect on their performance through influencing job satisfaction and<br />organizational commitment. Also, job satisfaction had a positive and<br />significant effect on organizational commitment and organizational<br />commitment on job involvement.هدف این تحقیق تحلیل تأثیر مشارکت در بودجهبندی بر نگرشهای شغلی و عملکرد مدیران تربیت بدنی دانشگاهها بود. روش تحقیق توصیفی، از لحاظ روابط بین متغیرها، از نوع همبستگی و به لحاظ هدف، از نوع تحقیقات کاربردی و روش جمعآوری اطلاعات میدانی بود. جامعۀ آماری این پژوهش مدیران تربیت بدنی دانشگاههای دولتی وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری بودند. حجم نمونه برابر با کل جامعه و بهصورت کلشمار تعیین شد. بهمنظور جمعآوری اطلاعات از پنج پرسشنامۀ استاندارد شامل پرسشنامۀ مشارکت در بودجهبندی، پرسشنامۀ رضایت شغلی، پرسشنامۀ عجین شدن با شغل، پرسشنامۀ تعهد سازمانی و پرسشنامۀ عملکرد استفاده شد. بررسی تأثیر متغیرها و ارزیابی مدل از مدلیابی معادلات ساختاری (SEM)، روش Bayesian Estimation با استفاده از نرمافزار AMOS انجام گرفت. نتایج نشان داد که مشارکت در بودجهبندی مدیران بهطور مستقیم بر عملکرد مدیران تربیت بدنی تأثیر معناداری ندارد، اما نتایج معادلات ساختاری Bayesian Estimation نشان داد مشارکت مدیران در بودجهبندی بهطور غیرمستقیم از طریق تأثیرگذاری بر رضایت شغلی و تعهد سازمانی بر عملکرد مدیران مؤثر است. همچنین رضایت شغلی مدیران تأثیر مثبت و معناداری بر تعهد سازمانی و تعهد سازمانی بر عجین شدن با شغل آنان دارد.دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهراننشریه مدیریت ورزشی2008-93416420150220The Relationship between Understanding and Application of Management Quantum Skills in Sports
Organizationsارتباط بین میزان آشنایی و بهکارگیری مهارتهای کوانتومی مدیریت در سازمانهای ورزشی6136255311310.22059/jsm.2015.53113FAبابکعظیمی ثانویدانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، گروه تربیت بدنی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شمال،آمل، ایرانسید محمدحسینرضویدانشیار مدیریت و برنامهریزی ورزشی، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایرانJournal Article20130121The aim of this study was to investigate the relationship between<br />understanding and application of quantum skills in sports organizations. The<br />study method was descriptive. The statistical population consisted of<br />managers of the Ministry of Sport and Youth and the heads of selected sports<br />federations (N=59). The data were analyzed by descriptive and inferential<br />statistics. For data analysis, Spearman and Friedman tests were used. The<br />results showed a significant positive relationship between understanding and<br />application of quantum skills by managers (P=0.001, r=0.53). The highest<br />level of understanding and application of the quantum action and the lowest<br />level were quantum trust and quantum observation respectively. Therefore,<br />managers of sports organizations should pay special attention to the<br />understanding of quantum skills and increase their knowledge about this<br />topic and have a special interest in the relationship of this notion with the<br />application of these skills so that they can lead the organizations more<br />effectively.هدف از تحقیق حاضر، بررسی میزان ارتباط بین آشنایی و بهکارگیری مهارتهای کوانتومی در سازمانهای ورزشی است. روش تحقیق از نوع توصیفی است. جامعۀ آماری پژوهش مدیران ستادی وزارت ورزش و جوانان کشور و رؤسای فدراسیونهای ورزشی منتخب بودند (59 نفر). تجزیهوتحلیل دادهها در دو سطح توصیفی و استنباطی ارزیابی شد. برای تجزیهوتحلیل اطلاعات از آزمونهای اسپیرمن و فریدمن استفاده شد. یافتههای تحقیق نشان داد که بین میزان آشنایی و بهکارگیری مهارتهای کوانتومی توسط مدیران ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد (001/0, P=53/0 .(r=از این بین بیشترین میزان آشنایی و بهکارگیری مربوط به عمل کوانتومی و کمترین میزان آشنایی و بهکارگیری نیز بهترتیب مربوط به اعتماد کوانتومی و دیدن کوانتومی بود. بنابراین، مدیران سازمانهای ورزشی برای رهبری مؤثرتر سازمان، باید به اولویت آشنایی با مهارتهای کوانتومی و دانشافزایی سازمانی نسبت به این مقوله و میزان ارتباط آن با بعد کاربردی این مهارتها توجه ویژهای داشته باشند.دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهراننشریه مدیریت ورزشی2008-93416420150220An Investigation of the Effect of Sport Clubs Reputation on Fans' Behavior Changing with a
Social Marketing Approachبررسی اثر اعتبار باشگاههای ورزشی بر تغییر رفتار هواداران با رویکرد بازاریابی اجتماعی6276425311510.22059/jsm.2015.53115FAسید حمیدخداداد حسینیاستاد گروه مدیریت بازرگانی، دانشکدۀ مدیریت و اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانعلیرضامسیبیدانشجوی دکتری تصمیمگیری و سیاستگذاری دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایرانJournal Article20130124Social marketing is defined as applying marketing tools to achieve<br />desired social targets. In other words, social marketing is the usage of<br />commercial methods to increase a target group's ability to admit a belief or<br />an action. In this article, the effect of sport clubs reputation and name on an<br />improvement and a change in their fans' behavior was studied. Using SEM<br />method, the results demonstrated that the two organizational characteristics<br />including general reputation and perceived responsibility as well as the two<br />social responsibility characteristics including perceived effort and perceived<br />influence were independent variables influencing environmental reputation.<br />Also, the results presented that environmental reputation had a significant<br />effect on professional environmental behavior of fans including permanent<br />improvement in behavior and an improvement of their behavior in each<br />match. Furthermore, according to the current results, the more sport clubs try<br />to increase their environmental and social reputation, the more effective<br />tools they are to improve social behavior.بازاریابی اجتماعی عبارت است از بهکارگیری ابزار بازاریابی بهمنظور دسترسی به اهداف مطلوب اجتماعی. بهعبارتی بازاریابی اجتماعی، استفاده از فنون تجاری برای افزایش قابلیت پذیرش یک عقیده یا عمل در یک گروه هدف است. در این مقاله، تأثیر اعتبار و نام باشگاههای ورزشی در بهبود و تغییر رفتار هوادارانشان بررسی شد. یافتههای تحقیق با استفاده از روش آماری تحلیل مسیر نشان داد که دو ویژگی سازمانی شامل اعتبار عمومی و مسئولیت درکشده و دو ویژگی مربوط به مسئولیت اجتماعی سازمان شامل تلاش درکشده و تأثیر درکشده متغیرهای مستقل تأثیرگذاری بر اعتبار محیطی هستند. همچنین نتایج نشان داد که اعتبار محیطی تأثیر زیادی بر رفتار محیطی حرفهای هواداران شامل بهبود رفتار دائمی و بهبود رفتار آنان در هر بازی دارد. علاوهبر این، براساس نتایج تحقیق حاضر، درصورتیکه سازمانهای ورزشی برای افزایش اعتبار محیطی و اجتماعی خود بیشتر تلاش کنند، میتوانند ابزار مؤثری در راستای بهبود رفتار اجتماعی باشند.دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهراننشریه مدیریت ورزشی2008-93416420150220Challenges and Strategies Facing the Development of Sport for All in Iranچالشهای پیش روی توسعۀ ورزش همگانی در ایران و راهبردهای آن6436555311710.22059/jsm.2015.53117FAمحسنعراقیکارشناس ارشد مدیریت ورزشی و برنامهریزی دانشگاه امام حسین(ع)، تهران، ایرانمیرمحمدکاشفدانشیار مدیریت ورزشی دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایرانJournal Article20130127The aim of this research was to survey the challenges facing the<br />development of sport for all as well as to analyze suitable strategies in order<br />to develop physical activities for different members of the society. The<br />statistical population consisted of the participants in stations of sport for all<br />in Iran in 2012 (21% of the population of the country). 2000 participants<br />who were selected as the sample using Morgan table and cluster random<br />sampling method in 15 provinces filled out the research questionnaires. The<br />questionnaire was researcher-made and its reliability was calculated through<br />Cronbach alpha (α=0.81). The results showed a significant relationship<br />between aims and motivations of the participants and the level of their<br />education and they emphasized that sport had a tremendous effect on their<br />physical and mental health. There was a significant relationship between the<br />participants’ physical activity effects and their aims and motivations with<br />regard to their ages. Lack of sport facilities, lack of sport awareness,<br />shortage of skilled coaches and financial problems were respectively the<br />most important problems facing the development of sport for all that the<br />participants complained about. Providing suitable sport facilities and fields<br />which can be easily used by fans of sport for all and also presenting<br />advertising programs in order to improve general awareness of sport and<br />training and appointing sport coaches and experts in order to advise people<br />in sport for all stations are the important strategies which should be<br />considered by sport for all planners.هدف از این پژوهش بررسی چالشهای فراروی توسعۀ ورزش همگانی و تحلیل راهبردهای مناسب بهمنظور گسترش فعالیتهای ورزشی در بین آحاد مختلف جامعه است. جامعۀ آماری افراد شرکتکننده در ایستگاههای ورزش همگانی کشور در سال ۱۳۹۱ (۲۱ درصد جمعیت کل کشور) بودند که ۲۰۰۰ نفر از آنان با استفاده از جدول مورگان و با روش نمونهگیری خوشهای تصادفی در پانزده استان کشور برای نمونه، پرسشنامههای تحقیق را تکمیل کردند. پرسشنامه از نوع محققساخته بود که پایایی آن بهوسیلۀ آلفای کرونباخ (81/0) محاسبه شد. <br />نتایج دادههای تحقیق نشان داد که بین اهداف و انگیزههای نمونهها با میزان تحصیلات آنان رابطۀ معناداری وجود داشت و آنان بر تأثیر ورزش بر سلامت جسم و روان تأکید بیشتری داشتند. بین آثار فعالیتهای ورزشی و اهداف و انگیزههای آزمودنیها نیز براساس سن ارتباط معناداری مشاهده شد. کمبود امکانات، عدم آگاهی ورزشی، نبود مربیان متخصص و مشکلات اقتصادی بهترتیب، عمدهترین مسائل توسعۀ ورزش همگانی از سوی افراد مورد بررسی معرفی شدند. <br />ایجاد امکانات و میادین ورزشی مناسب که بهراحتی در اختیار شهروندان علاقهمند به فعالیتهای ورزش همگانی قرار گیرد و همچنین برنامههای تبلیغاتی بهمنظور ارتقای آگاهیهای عمومی مردم در زمینۀ ورزش و تربیت و تعیین مربیان و کارشناسان ورزش برای راهنمایی مردم در ایستگاههای ورزش همگانی، از اهم راهبردهایی است که باید مدنظر برنامهریزان ورزش همگانی قرار گیرد.دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهراننشریه مدیریت ورزشی2008-93416420150220A Comparison of Coaches' Power Resources and Athletes' Team Cohesion from the Viewpoints of Female
and Male Coaches and Athletes in South Khorasan Provinceمقایسۀ منابع قدرت مربیان و انسجام تیمی ورزشکاران از دیدگاه مربیان و ورزشکاران زن و مرد استان خراسان جنوبی6576705311810.22059/jsm.2015.53118FAعادلرحمان پورکارشناس ارشد -تربیت بدنی-گروه تربیت بدنی-دانشکدۀ تربیت بدنی-دانشگاه فردوسی –مشهد-ایرانمحسنغفرانی- استادیار- تربیت بدنی – گروه تربیت بدنی–دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی- دانشگاه سیستان و بلوچستان –زاهدان- ایرانJournal Article20130206The aim of the present study was to compare the power resource of<br />coaches and athletes' team cohesion from the viewpoints of male and female<br />coaches and athletes in South Khorasan province. The method of this study<br />was descriptive which was conducted as a field study. The statistical<br />population consisted of all coaches (N=120) and athletes (N=800) in four<br />team sports. Based on Morgan table, 92 coaches and 260 athletes were<br />selected as the sample by simple random sampling method. The data were<br />collected by two questionnaires: Power in Sport Questionnaire (PSQ) and<br />Group Environment Questionnaire (GEQ). Validity of the questionnaires<br />was confirmed by professors of sport management and their reliability was<br />determined using the Cronbach’s alpha coefficient as 0.78-0.79 and 0.81<br />respectively. Considering the results of Kolmogorov–Smirnov test, nonparametric<br />methods of U-Mann Whitney and Kruskal-Wallis test were used<br />(P≤0.05). Results showed that from the viewpoints of both groups, expert<br />power was the first priority and coercing power was the last priority in<br />power resources of the coaches. Priorities of team cohesion of athletes (men<br />and women) were attraction to group-task, group integration-task, attraction<br />to group-social and group integration-social respectively. There was a<br />significant difference between the viewpoints of male and female coaches in<br />reward power, coercing power and legal power while there was no<br />significant difference between males and females' viewpoints in expert<br />power and referent power. It is recommended that coaches should use more<br />expert power to achieve higher team cohesion as this is the expert power<br />which is used by coaches and approved by athletes more than other power<br />resources.هدف پژوهش حاضر، مقایسۀ منابع قدرت مربیان و انسجام تیمی ورزشکاران از دیدگاه مربیان و ورزشکاران زن و مرد استان خراسان جنوبی بود. روش پژوهش توصیفی است و به شکل میدانی انجام گرفت. جامعۀ آماری کلیۀ مربیان (120 نفر) و ورزشکاران (800 نفر) در چهار رشتۀ تیمی بودند. براساس جدول نمونهگیری مورگان، 92 نفر از مربیان و 260 نفر از ورزشکاران بهعنوان نمونۀ آماری انتخاب شدند و برای جمعآوری دادهها از روش نمونهگیری تصادفی ساده استفاده شد. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامۀ منابع قدرت [1]((PSQ و پرسشنامۀ انسجام تیمی (GEQ)[2]استفاده شد. روایی پرسشنامهها توسط استادان صاحبنظر مدیریت ورزشی تأیید و پایایی آنها با استفاده از روش آلفای کرونباخ بهترتیب 78/0- 79/0 و 81/0 بهدست آمد. با توجه به نتایج آزمون کولموگروف اسمیرنوف از روشهای ناپارامتری آزمون "U" مان- ویتنی و آزمون کروسکال– والیس استفاده شد (05/0 P≤). نتایج نشان داد، از دیدگاه هر دو گروه، قدرت تخصص مربی در اولویت اول و قدرت تنبیه در پایینترین اولویت منابع قدرت مربیان قرار گرفته است. اولویت انسجام تیمی ورزشکاران (زن و مرد) بهترتیب کشش بهسوی تکلیف گروه، یکپارچگی تکلیف، کشش اجتماعی بهسوی گروه و در نهایت یکپارچگی اجتماعی بودند. بین دیدگاه مربیان مرد و زن در خصوص قدرت پاداش، قدرت قهریه و قدرت قانونی تفاوت معناداری مشاهده شد، اما بین دیدگاه آنها در مورد قدرت تخصص و قدرت مرجعیت تفاوت معناداری مشاهده نشد. پیشنهاد میشود مربیان برای انسجام تیمی بیشتر و بالاتر از قدرت تخصص بیشتر استفاده کنند، زیرا قدرت تخصص بیش از سایر منابع قدرت مورد استفادۀ مربیان و مورد قبول ورزشکاران است. <br /><br clear="all" /> <br /> <br />[1]. Power in Sport Questionnaire <br /> <br /> <br />[2]. Group Environment Questionnaireدانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهراننشریه مدیریت ورزشی2008-93416420150220A Survey of Behavioral Factors Affecting Sport Entrepreneurship Development in Iranبررسی عوامل رفتاری مؤثر بر توسعۀ کارآفرینی در ورزش کشور6716815312110.22059/jsm.2015.53121FAحسینصادقیاستادیار علوم اقتصاد، گروه توسعۀ اقتصادی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانحبیبهنریدانشیار مدیریت ورزش، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایرانزینبمندعلی زادهدانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران0000-0003-1422-514XJournal Article20130514The aim of this study was to survey behavioral factors affecting sport<br />entrepreneurship development and to provide a model. This study was of<br />correlation nature and interviews and a questionnaire were used to collect<br />data and viewpoints of sport experts. The statistical population consisted of<br />sport club managers, top managers of Sport Organization, doctorate students<br />and sport management and entrepreneurship management professors. In<br />quantity sector, the entrepreneurship questionnaire included 15 items in two<br />subsections including behavioral factors and entrepreneurship development.<br />Face and content validity of the questionnaire was confirmed by 10<br />professors (construct validity was confirmed as well). The reliability of the<br />questionnaire was achieved by Cronbach’s alpha coefficient (α=0.916). For<br />data analysis, regression, exploratory and confirmatory factor analysis were<br />used and structure equation modeling was employed to develop a model.<br />SPSS and Amos software was also used. The results showed that with regard<br />to regression analysis, there was a significant relationship between<br />behavioral factors and sport entrepreneurship development and factors such<br />as motives and entrepreneurship attitudes influenced entrepreneurship<br />development. In addition, modeling indices were suitable (P=0.80,<br />GFI=0.94, AGFA=0.90, RMSEA=0.000). It can be concluded that<br />improvement and development of behavioral factors play an important role<br />in sport entrepreneurship development in Iran. Therefore, it seems that<br />motives and attitudes of the citizens are considered as one of those factors<br />which improves and develops sport entrepreneurship and consequently<br />behavioral indices can help recognize those who perceive entrepreneurial<br />opportunities better.هدف مقالۀ حاضر بررسی عوامل رفتاری مؤثر بر توسعۀ کارآفرینی در ورزش کشور و ارائۀ الگوی مناسب است. روش تحقیق، همبستگی است و برای جمعآوری دادهها و نظرهای صاحبنظران ورزشی از مصاحبه و پرسشنامه استفاده شد. جامعۀ آماری تحقیق شامل مدیران باشگاههای ورزشی، مدیران ستادی سازمان ورزش، دانشجویان دکتری و اعضای هیأت علمی مدیریت ورزشی و مدیریت کارآفرینی بود. در بخش کمی، پرسشنامۀ مربوط به کارآفرینی شامل 15 سؤال در دو بخش عوامل رفتاری و توسعۀ کارآفرینی بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه را ده نفر از اعضای هیأت علمی تأیید کردند (روایی سازه نیز تأیید شد) و پایایی پرسشنامهها از طریق ضریب آلفای کرونباخ 916/0 بهدست آمد. بهمنظور تحلیل دادهها، از رگرسیون، تحلیل عاملی اکتشافی و تحلیل عاملی تأییدی و بهمنظور تبیین الگو از روش مدل معادلات ساختاری استفاده شد. تمام تجزیهوتحلیلها با استفاده از نرمافزار Amos و SPSS انجام گرفت. نتایج نشان داد براساس تحلیل رگرسیون ارتباط معناداری بین عوامل رفتاری با توسعۀ کارآفرینی ورزشی وجود داشت و عناصری مانند انگیزهها و نگرشهای کارآفرینانه بر توسعۀ کارآفرینی تأثیرگذار بود. شاخصهای مدلسازی (80/0 P=،94/0 GFI=، 90/0 AGFI=، 000/0 =RMSEA) نیز از برازش خوبی برخوردار بود. در نتیجه میتوان گفت که تقویت و توسعۀ عوامل رفتاری در توسعۀ کارآفرینی ورزشی کشور نقش زیادی دارد. بنابراین بهنظر میرسد انگیزهها و نگرشهای افراد جامعه یکی از عواملی است که به تقویت و گسترش کارآفرینی در ورزش کشور منجر میشود و در نتیجه شاخصهای رفتاری میتواند به شناسایی افرادی که فرصتهای کارآفرینانه را بهتر درک میکنند، کمک کند.دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهراننشریه مدیریت ورزشی2008-93416420150220The Role of Job Satisfaction in the Relationship between Organizational Justice and Turnover Intention in
Experts of Sport Federationsنقش رضایت شغلی در ارتباط عدالت سازمانی با تمایل به ترک شغل در کارشناسان فدراسیونهای ورزشی6836965312310.22059/jsm.2015.53123FAامیرقنبرپور نصرتیاستادیار، مدیریت ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایرانمحمدخبیری. دانشیار، مدیریت ورزشی، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانحسینپورسلطانی زرندی. استادیار، مدیریت ورزشی، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی، دانشگاه پیام نور، البرز، ایراننجفاقایی. استادیار، مدیریت ورزشی، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایرانJournal Article20130428The aim of this study was to investigate the role of job satisfaction in the<br />relationship between organizational justices and turnover intention in experts<br />of sport federations. In this regard, Wood job satisfaction (1986), Kim and<br />Lung (2007) organizational justice, and Cummann (1979) turnover intention<br />questionnaires were used. The statistical population consisted of experts of<br />sport federations and 210 experts were selected as the sample. Construct<br />validity of the questionnaires were confirmed by confirmatory factor<br />analysis and LISREL8.8. The reliability of the questionnaires was<br />determined as 0.84, 0.87 and 0.86 respectively. For data analysis, Structural<br />Equation Modeling and Visual PLS Software were used. Findings showed<br />that the effect of organizational justice on job satisfaction was significant<br />(β= 0.775, t=21.189) and on turnover intention was not significant (β= -<br />0.016, t= -0.211). Also, findings showed that the effect of job satisfaction on<br />turnover intention was negative and significant (β= -0.520, t= -4.75). Other<br />finding was that indirect effect of organizational justice (β= -0.403) on<br />turnover intention was greater than its direct effect (β= -0.016) (-1.96≤ t<br />value ≤+1.96). It is suggested that sports federations should promote<br />organizational justice and job satisfaction in their employees in order to<br />reduce their turnover intention.هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش رضایت شغلی در ارتباط بین عدالت سازمانی با تمایل به ترک شغل در کارشناسان فدراسیونهای ورزشی بود. بدین منظور از پرسشنامههای رضایت شغلی وود (1986)، عدالت سازمانی کیم و لونگ (2007) و تمایل به ترک شغل کامان (1979) استفاده شد. جامعۀ آماری تحقیق شامل کارشناسان فدراسیونها بود که 210 نفر بهعنوان نمونۀ آماری تحقیق انتخاب شدند. روایی سازۀ ابزار تحقیق به روش تحلیل عاملی تأییدی و با استفاده از نرمافزار لیزرل 8.8 تأیید شد. همچنین پایایی ابزار تحقیق بهترتیب 84/0، 87/0، و 86/0 بهدست آمد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از معادلات ساختاری با کاربرد نرمافزار Visual PLS استفاده شد. یافتهها نشان داد، اثر عدالت سازمانی بر رضایت شغلی، معنادار (189/21=t، 775/0β=)، و بر تمایل به ترک شغل غیرمعنادار است (211/0- =t، 016/0-β=). همچنین نتایج حاکی از اثر منفی و معنادار رضایت شغلی بر تمایل به ترک شغل بود (75/4- =t، 520/0-β=). دیگر یافتۀ تحقیق این بود که اثر غیرمستقیم عدالت سازمانی (403/0-=β)، بر تمایل به ترک شغل بیشتر از اثر مستقیم آن است (016/0-β=)، (96/1≤ t value+≤96/1-). پیشنهاد میشود فدراسیونهای ورزشی بهمنظور کاهش تمایل به ترک شغل کارکنان خود، زمینۀ ارتقای سطح عدالت سازمانی و رضایت شغلی کارکنان خود را فراهم کنند.دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهراننشریه مدیریت ورزشی2008-93416420150220The Relationship between Employees' Personality Characteristics and Job Burnout in Ministry of Sport
and Youthرابطۀ بین ویژگیهای شخصیتی کارکنان و فرسودگی شغلی در وزارت ورزش و جوانان6977115312410.22059/jsm.2015.53124FAمهردادمحرم زادهدانشیار مدیریت ورزشی دانشکدۀ تربیت بدنی دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایرانمحسنوحدانی.دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی دانشکدۀ تربیت بدنی دانشگاه تهران، تهران، ایرانجعفرقهرمانیاستادیار مدیریت آموزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرند، مرند، ایرانمیر حسنسیدعامری. دانشیار مدیریت ورزشی دانشکدۀ تربیت بدنی دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایرانJournal Article20121208The aim of this research was to explain the relationship between<br />personality big five factors and job burnout in employees of Ministry of<br />Sport and Youth of Iran. 162 employees completed the Maslach Burnout<br />Inventory (MBI) and Big Five Inventory (BFI). MBI with 22 items assessed<br />three dimensions of job burnout and BFI with 44 items assessed the five<br />dimensions of personality. Cronbach's alpha coefficient was utilized to<br />examine the internal reliability of MBI (r=0.80) and BFI (r=0.82). Data were<br />analyzed with parametric tests (Pearson correlation, ANOVA, multiple<br />regression and so on) at P≥0.05. The findings indicated that those who had<br />higher neuroticism and lower extraversion, agreeableness, conscientiousness<br />and openness to experiences were more prone to experience job burnout. So,<br />if organizations use personality assessment as a part of their employment<br />system, they can identify those who are likely to experience burnout in the<br />future and have more precise organization and planning so that they can<br />guarantee employees' commitment to their future job situations.هدف از این تحقیق، توضیح ارتباط بین ابعاد پنجگانۀ شخصیت و فرسودگی شغلی در کارکنان وزارت ورزش و جوانان است. 162 کارمند پرسشنامههای فرسودگی شغلی مسلچ (MBI) و مدل پنجعاملی شخصیت (BFI) را تکمیل کردند. MBI با 22سؤال، سه بعد فرسودگی شغلی و BFI با 44 آیتم پنج بعد شخصیتی را ارزیابی میکند. ثبات درونی پرسشنامهها با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ بهترتیب 80/0 و 82/0 بهدست آمد. برای تجزیهوتحلیل اطلاعات، از آزمونهای پارامتریک (همبستگی پیرسون، ANOVA، رگرسیون چندگانه و...) در سطح معناداری 05/0 ≤ P استفاده شد. نتایج نشان داد که افراد با سطوح بالاتر روانرنجوری و سطوح پایینتر برونگرایی، توافقپذیری، وظیفهشناسی و گشودگی به تجارب بیشتر در معرض فرسودگی شغلی قرار میگیرند. بنابراین اگر سازمانها از ارزشیابی شخصیت بهعنوان قسمتی از فرایند و سیستم استخدام، استفاده کنند، میتوانند کارمندانی را که احتمالاً دچار فرسودگی شغلی خواهند شد، شناسایی کنند و برنامهریزی و سازماندهی دقیقتری در راستای ایفای تعهد کارکنان از موقعیت کاری آیندهشان داشته باشند.دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهراننشریه مدیریت ورزشی2008-93416420150220The Relationship between Emotional Intelligence and Communication Skills with Burnout in Table Tennis
Coachesرابطه بین هوش هیجانی و مهارت های ارتباطی با تحلیل رفتگی مربیان بین المللی تنیس روی میز ایران7137275312610.22059/jsm.2015.53126FAشمینمرادی دشتکارشناس ارشد مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی،کرج، ایرانمهوشنوربخشدانشیار مدیریت ورزشی،گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایرانحسینسپاسیاستاد مدیریت ورزشی، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایرانJournal Article20130823The aim of this study was to investigate the relationship between<br />emotional intelligence and communication skills with burnout in Iranian<br />international table tennis coaches. The statistical sample included those<br />coaches holding degrees in international table tennis coaching in Iran<br />(n=150). The data were collected using three questionnaires named Sybrya<br />Shrink Emotional Intelligence (1986), Barton J. Communication Skills<br />(1990) and Maslach Burnout (1996). The results showed a significant<br />negative relationship between emotional intelligence and the prevalence of<br />burnout in male and female coaches. A significant negative correlation was<br />observed between communication skills and the intensity of burnout in<br />female coaches. Between emotional intelligence and communication skills,<br />the best predictor for burnout was emotional intelligence. So, it is suggested<br />that special training coaching courses should be held to promote<br />communication skills level and emotional intelligence in the coaches so that<br />they can be less exposed to burnout.هدف این پژوهش بررسی رابطۀ بین هوش هیجانی و مهارتهای ارتباطی با تحلیلرفتگی شغلی مربیان بینالمللی تنیس روی میز ایران بود. نمونۀ آماری تحقیق مربیان با مدرک مربیگری درجۀ بینالمللی در رشتۀ تنیس روی میز ایران به تعداد ۱۵٠ نفر بود. برای جمعآوری دادهها از سه پرسشنامۀ هوش هیجانی سیبریا شرینگ (۱٩٨٦)، مهارتهای ارتباطی بارتون جی (1990) و تحلیلرفتگی مسلش (۱٩٩٦) استفاده شد. نتایج نشان داد که بین هوش هیجانی با فراوانی تحلیلرفتگی در مربیان زن و مرد همبستگی منفی و معنادار وجود دارد. بین مهارتهای ارتباطی با شدت تحلیلرفتگی در مربیان زن همبستگی معنادار منفی مشاهده شد. از بین هوش هیجانی و مهارتهای ارتباطی، بهترین متغیر پیشبین برای تحلیلرفتگی، هوش هیجانی است. بنابراین پیشنهاد میشود که دورههای آموزشی بهمنظور افزایش سطح مهارتهای ارتباطی و ارتقای هوش هیجانی مربیان برگزار شود تا مربیان کمتر در معرض تحلیلرفتگی قرار گیرند.دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهراننشریه مدیریت ورزشی2008-93416420150220Abstractsچکیده انگلیسی1105330910.22059/jsm.2015.53309FAJournal Article20150415