دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران نشریه مدیریت ورزشی 2008-9341 10 3 2018 09 23 Why Do Sport Managers Have No Commitment to Strategic Planning? چرایی عدم تعهد مدیران ورزشی به برنامه‌های استراتژیک 463 449 71086 10.22059/jsm.2019.105615.1177 FA محمد حسن پیمان فر استادیار دانشگاه خوارزمی 0000-0002-9900-8904 سید یعقوب حسینی دانشیار دانشگاه خلیج فارس Journal Article 2014 10 14 Many researchers believe that commitment to strategic planning is one of the factors influencing the implementation of strategies. The results of a study by Peymanfar (2011) on the identification of barriers to implementation of Iran’s sports system strategies showed that the most important barrier was that the managers did not have commitment to strategies. Due to the importance of this issue in the formulation and implementation of strategic plans in Iran sport system, this study explored the minds of Iran sport top managers by Q method to understand why they did not have commitment to this planning. The results of this study which were obtained using the correlation matrix and factor analysis, suggested that there were 4 types of thinking and dominant mentality in managers’ lack of commitment to strategic planning. In this study, the most predominant mentality was called mentality of competency-oriented managers. Other models identified in this study were strategy- oriented, vision-oriented, and environment-oriented. Since each of these models is based on their own mentality and aspects, we hope to see higher commitment of the sport managers to the strategic plans through the appropriate employment of these models. پژوهشگران متعددی بر این باورند که تعهد به برنامه‌های استراتژیک، یکی از عوامل مؤثر در اجرای استراتژی‌ها می‌باشد. نتایج مطالعه پیمان‌فر(1390) در بررسی موانع پیش‌روی پیاده‌سازی استراتژی‌های نظام ورزش کشور نشان می‌دهد عدم تعهد مدیران به استراتژی‌ها مهمترین مانع می‌باشد. لذا با توجه به اهمیت این مقوله در تدوین و اجرای برنامه های استراتژیک در نظام ورزش کشور این پژوهش به روش Q به واکاوی ذهنیت 20 نفر از مدیران عالی ورزش ایران در مورد چرایی عدم تعهد مدیران به این برنامه‌ها پرداخته است. یافته‌های پژوهش که به روش ماتریس همبستگی و تحلیل عاملی بدست آمد حاکی از آن است که 4 نوع تفکر و ذهنیت غالب در عدم تعهد مدیران به برنامه‌های استراتژیک وجود دارد. که غالب‌ترین آن در این پژوهش ذهنیت مدیران شایسته محور نامیده شد. از دیگر الگوهای شناسایی شده در این مطالعه را می توان به الگوی راهبرد محور، چشم انداز محور و محیط محور اشاره نمود. از آنجا که هریک از این الگو ها برگرفته از ذهنیت ها و گویه های مرتبط با خود می باشد می توان امید داشت با بهره گیری مناسب از آن، تعهد بیشتر مدیران ورزشی به برنامه های استراتژیک را شاهد بود. https://jsm.ut.ac.ir/article_71086_06cfc3fda26765608364aadf9c3c02d8.pdf