دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران نشریه مدیریت ورزشی 2008-9341 9 4 2018 02 20 A Study of Mediating Role of Sport Self-Confidence in the Relationship between Spiritual Intelligence and Exercise Self-Efficacy of Karate Players in Lorestan Province بررسی نقش میانجی اعتمادبه‌نفس ورزشی در رابطۀ هوش معنوی و خودسودمندی ورزشی کاراته‌کاها استان لرستان 663 678 65873 10.22059/jsm.2018.65873 FA شیرین زردشتیان استاد‌یار دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران حامد فرزی گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران میثم البخاتی دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران Journal Article 2016 04 30 The aim of this study was to determine the mediating role of sport self-confidence in the relationship between spiritual intelligence and exercise self-efficacy of karate players in Lorestan province. This study was correlation. The population included all karate players of Lorestan province in 2014. 357 out of 5000 karate players were selected as the sample using stratified random sampling method according to Krejcie and Morgan Table.  For data collection, 3 questionnaires were used: Abdolazadeh’s Spiritual Intelligence (2009), Vealy & Night Sport Self-Confidence (2002) and Curls et al. Exercise Self-Efficacy (2007). The validity (content, convergent and divergent) and reliability (load factor, composite reliability coefficient, Cronbach's alpha coefficient) of the questionnaires indicated that they had good reliability and validity. The results of testing hypotheses by SMART-PLS software and t test and path coefficients (<em>β</em>) showed that spiritual intelligence had a strong and significant effect on the sport self-confidence and exercise self-efficacy of karate players in Lorestan province and sport self-confidence can play a mediating role in the relationship between spiritual intelligence and exercise self-efficacy. Finally, it can be stated that exercise self-efficacy can be improved by spiritual intelligence and self-confidence. <strong> </strong> هدف از پژوهش حاضر، تعیین نقش میانجی اعتمادبه‌نفس ورزشی  در رابطۀ هوش معنوی و خودسودمندی ورزشی کاراته‌کاهای استان لرستان بود. پژوهش از نوع تحقیقات همبستگى است. جامعۀ آمارى پژوهش کلیۀ کاراته‌کاهای استان لرستان در سال 1394 بودند. برای گزینش نمونۀ آماری با استفاده از روش نمونه‌گیری طبقه­ای تصادفی، با توجه به جدول کرجسی و مورگان، 357 نفر از بین 5000 کاراته‌کار انتخاب شدند. برای جمع‌آوری اطلاعات از سه پرسشنامۀ هوش معنوی عبداله‌زاده (1388)، اعتمادبه‌نفس ورزشی ویلی و نایت (2002) و خودسودمندی ورزشی کرل و همکاران (2007)، استفاده شد. روایى (محتوا، همگرا و واگرا)  و پایایى (بار عاملى، ضریب پایایى مرکب، ضریب آلفاى کرونباخ) پرسشنامه­ها حاکى از آن بود که ابزارهاى اندازه‌گیری از روایى و پایایى خوبى برخوردارند. نتایج حاصل از آزمون فرضیه­ها توسط نرم‌افزار SMART-PLS و با استفاده از آمارۀ آزمون t و ضرایب  مسیر  (β)  نشان داد که هوش معنوی بر اعتمادبه‌نفس ورزشی و خودسودمندی ورزشی کاراته­کاران استان لرستان، تأثیر قوی و معناداری دارد و اعتمادبه‌نفس ورزشی مى­تواند نقش میانجى­گرى را در رابطۀ بین هوش معنوی و خودسودمندی ورزشی ایفا کند. در نهایت می­توان گفت که خودسودمندی ورزشی را می‌توان با هوش معنوی و اعتمادبه‌نفس ورزشی بالا ارتقا داد.<br />   https://jsm.ut.ac.ir/article_65873_6354b94131e30fc17f01deece1519478.pdf