دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران نشریه مدیریت ورزشی 2008-9341 8 1 2016 03 20 The Relationship between empowerment and organizational learning in physical education faculties رابطۀ بین توانمندسازی و یادگیری سازمانی در دانشکده‌های تربیت بدنی (مطالعۀ موردی: دانشکدۀ تربیت بدنی دانشگاه تهران و تربیت معلم) 25 36 58227 10.22059/jsm.2016.58227 FA مهناز مرادی کمره دانشجوی دکتری پردیس کیش دانشگاه تهران، تهران، ایران محمود گودرزی استاد دانشکدۀ تربیت بدنی دانشگاه تهران، تهران، ایران ابوالفضل فراهانی استاد دانشگاه پیام نور، تهران، ایران 0000-0002-0417-5858 Journal Article 2011 12 10 The purpose of the present research was studying the relationship between empowerment and organizational learning in staffs of university of Tehran and Tarbiyat Moalem physical education faculties. The research population consist of all university of Tehran and Tarbiyat Moalem physical education faculties staffs that consist of 180 people. The research sample is 108 people. In order to data gathering Spreitzer (1995) and Shafi (2005) questionnaires was applied. The validity and reliability of questionnaire in the target population examined and approved. For data analysis some statistical techniques (like: k-s, Pearson correlation, linear regression and correlation matrix analysis) were used. The results show that the mean of empowerment is equal to 69.89% and the organizational learning is equal to 73.46%. Moreover, the positive and significant relationship between empowerment and organizational learning was observed (p< 0/01, r= 0.558). Policy makers and managers of these two faculties will be able to emphasis on empowering and enabling staff to develop an effective way to improve organizational learning and creating learning organizations. هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطۀ بین توانمندسازی و یادگیری سازمانی در کارکنان دانشکده­های تربیت بدنی دانشگاه تهران و تربیت معلم است. جامعۀ پژوهش، شامل تمامی کارکنان دانشکده­های تربیت بدنی دانشگاه تهران و تربیت معلم به تعداد 180 نفر و تعداد نمونه برابر با 108 نفر بوده است. در این پژوهش به‌منظور گردآوری داده­ها از پرسشنامه‌های توانمندسازی روان‌شناختی اسپریتزر[1](1995) و پرسشنامۀ یادگیری سازمانی شفی (1385) استفاده شد. روایی پرسشنامه‌ها توسط متخصصان و ضریب پایایی کلی پرسشنامه‌ها توسط آلفای کرونباخ (توانمندسازی 95/0α= و یادگیری سازمانی 96/0α= ) به‌دست آمد و تأیید شد. از روش­های آماری شامل کولموگروف اسمیرنوف، ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون خطی و تحلیل ماتریس همبستگی استفاده شد. نتایج نشان داد که میانگین توانمندسازی در کارکنان برابر با 89/69 درصد و میانگین یادگیری سازمانی برابر با 46/73 درصد است. علاوه‌بر این، بین توانمندسازی و یادگیری سازمانی ارتباط مثبت و معناداری (01/0P<، 588/0=r) به‌دست آمد. با توجه به نتایج حاضر، می­توان گفت سیاستگذاران و مدیران این دو دانشکده قادر خواهند بود از توانمندسازی و تأکید بر پرورش کارکنانی توانمند به‌عنوان شیوه­ای مؤثر به‌منظور توسعه و بهبود یادگیری سازمانی و ایجاد دانشکده‌هایی یادگیرنده استفاده کنند. [1].Spreitzer, G.m. https://jsm.ut.ac.ir/article_58227_02588148768ee060f744015266d65e22.pdf